Öne Çıkanlar
Şu An Trend
Son Eklenenler
Sıfır Noktası Şaftı’nın tepesinde, mutlak bir sessizlik hakimdi. Kael’in yüzlerce metre aşağıda serbest bıraktığı o devasa Aether dalgası, şaftın içindeki paslı boruları titretmiş, havadaki nemi kristalize etmişti. Rin, şaftın kenarında dururken yüzüne vuran bu yoğun, ozon yüklü rüzgarı derin derin soludu.
Aşağıya inmek intihardı. Hiçbir halat o kadar uzun değildi, hidrolik iticileri ölüydü ve yerçekimi, insanoğlunun en eski ve en acımasız düşmanıydı. Ancak OmniCorp Gölge Engizitörleri, imkansızı başarmak üzere tasarlanmış biyolojik silahlardı.
Rin, sırtındaki iki karbon kılıcından birini çekti. Parmakları kabzayı o kadar sıkı kavradı ki, eklemleri bembeyaz oldu. Uçuruma doğru bir adım attı ve kendini hiçbir tereddüt göstermeden karanlık boşluğa bıraktı.
Karanlık onu yutarken, rüzgar kulaklarında sağır edici bir ıslığa dönüştü. Hızla ivmeleniyor, serbest düşüşün o mide bulandırıcı hissi tüm bedenini sarıyordu. Yüz metre, iki yüz metre... Gözleri, karanlığa adapte olmuş gri irisleriyle şaftın duvarındaki devasa çelik kirişleri tarıyordu. Tam zamanıydı.
Rin, elindeki karbon kılıcı var gücüyle şaftın paslı çelik duvarına sapladı.
Çeliğin metali yırtarken çıkardığı o tiz, kulak tırmalayan çığlık şaftta yankılandı. Kılıçtan fışkıran turuncu ve sarı kıvılcımlar, Rin’in solgun yüzünü aydınlatarak karanlıkta ateşten bir şelale yarattı. Sürtünme o kadar şiddetliydi ki, kılıcın kabzası avuçlarını yakmaya başladı ama Rin acıyı umursamadı. Kasları insanüstü bir gerilimle kasılıyor, düşüş hızını kılıcıyla bir fren gibi kullanarak yavaş yavaş kesiyordu. Bir yırtıcı, gökten avının üzerine iniyordu.
Aşağıda, tapınağın kalbinde Kael ve Lyra az önce atlattıkları dehşetin yıkıntıları arasında nefeslenmeye çalışıyordu.
Parçalanmış Tekno-Golemlerin mekanik uzuvlarından sızan siyah yağlar, obsidyen zemindeki o kadim rünlerin arasına doluyordu. Kael’in sağ kolu hissizleşmişti. Aether dalgası ona zafer kazandırmıştı ama bedeli ağırdı; kolundaki o buzul mavisi damarlar artık derisinin hemen altında değil, adeta etinin içine kazınmış birer yara izi gibi duruyordu.
"Kolunu oynatabiliyor musun?" diye sordu Lyra, endişeyle Kael’in yanına çökerek. Yanağındaki kesikten sızan kanı elinin tersiyle silmişti.
Kael parmaklarını yavaşça açıp kapattı. "Biraz... Bu güç her seferinde benden bir parça koparıyor gibi hissediyorum."
Lyra başını salladı ve bakışlarını tapınağın merkezinde havada asılı duran, o devasa, güneş gibi parlayan Aether küresine çevirdi. Küreyi saran paslı zincirleri ve o zincirlerin bağlandığı devasa kristal damarı incelediğinde, tamirci zihni gördüğü manzarayı hızla deşifre etti.
"Kael," dedi Lyra, sesinde tehlikeli bir fısıltı vardı. Ayağa kalkıp zincirlere doğru bir adım attı. "Bu sadece bir kafes değil. Bu devasa bir parazit ağı. OmniCorp, enerjiyi sadece hapsetmemiş, o zincirler aracılığıyla sürekli olarak yukarı çekiyor. Eğer o zincirleri az önceki gibi kaba kuvvetle kırarsan, kürenin içindeki basınç aniden boşalır. Oluşacak patlama sadece bu tapınağı değil, üzerimizdeki tüm Dipsizler florasını ve Sektör Dört'ü haritadan siler."
Bu bölümün ilk 12 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.
Bölüm Yorumları