Aether: Son Düğüm

Eski Demir Dökümhanesi’nin devasa, paslı köprüsü, Alt Katmanlar'ın üzerinde unutulmuş bir dinozor iskeleti gibi uzanıyordu. Yüzlerce metre aşağıda kaynayan asit havuzlarından yükselen yoğun buhar, köprünün etrafında kalın, zehirli bir sis tabakası oluşturmuştu.

Köprünün tam ortasında, elektromanyetik rayların hemen yanındaki eski bir kontrol kulesinin çatısında, Lyra sol kolundaki Nöral-Güverte'nin holografik arayüzüyle uğraşıyordu. Yağan ince asit yağmuru, yeni MK-4 Plazma Kesici'sinin namlusundan tıslayarak buharlaşıyordu.

"Rayların manyetik polaritesini tersine çevirmek için köprünün ana şalterine sızıyorum," dedi Lyra, parmakları havada beliren yeşil kod dizilimlerinin üzerinde uçarken. "Ama bu raylar yüz yıllık. Mag-Trenin kinetik enerjisini tamamen sıfırlayamaz. Sadece hızını saatte üç yüz kilometreden seksen kilometreye düşürebilirim."

"Seksen kilometre, bir trene binmek için hala oldukça hızlı," dedi Kael. Kuleye giden merdivenlerin başında duruyordu. Silas'ın verdiği Gölge-Örgüsü ceket, Kael'in duruşunu tamamen değiştirmişti. Asimetrik yakanın arkasına gizlenmiş yüzü sertti. Sağ kolundaki pullu, nano-karbon zırh, Aether'in teninde yarattığı o yüksek ısıyı emiyor ve dışarıya zerre kadar ışık sızdırmıyordu. Sadece omuzundan parmak uçlarına kadar uzanan zırhın aralıklarında, magma gibi çok hafif bir buzul mavisi parıltı hapsolmuştu.

"Hızı dert etmeyin," diye cızırdadı Rin'in sesi, kulaklarındaki mikro-kom cihazından. Sesi, köprünün devasa çelik kirişlerinin en tepesinden geliyordu ancak görünürde kimse yoktu. Faz-Kırıcı yelek, Rin'i asit yağmurunun ve sisin içinde kelimenin tam anlamıyla görünmez kılmıştı. "Momentumu kırmak sizin işiniz. Ben içeri girme kısmıyla ilgileneceğim."

Aniden, köprünün kalın çelik halatları şiddetle titremeye başladı.

Sislerin ardında, tünelin karanlık ağzında kör edici, mavi bir ışık patladı. Mag-Tren, kelimenin tam anlamıyla kükreyerek tünelden fırladı. Siyah, ağır zırhlı ve tamamen aerodinamik bir yılandı. Ön vagonu, bir şövalyenin miğferini andıran kalın bir kinetik kalkanla korunuyordu.

"Geliyor!" diye bağırdı Lyra. "On saniye içinde köprüye girecek! Polariteyi tersine çeviriyorum... Şimdi!"