Aether: Son Düğüm

Yağmur, termal optik kamuflajın yüzeyine her çarptığında havada ufak, mavi altıgen dalgalanmalar yaratıyordu. Sektör Dört’ün paslı çatılarından birinde, avına tepeden bakan bir yırtıcı gibi çömelmiş olan Rin, optik vizörünün odağını aşağıdaki yarı açık kepenge sabitledi.

Gölge Engizitörleri üşümezdi. OmniCorp onlara çocukluklarından itibaren duyguları, acıyı ve en önemlisi merhameti baskılayan nöromodifikasyonlar uygulamıştı. Siyah, aerodinamik zırhı vücudunu ikinci bir deri gibi sarıyor, sırtında çapraz duran çift kinetik kılıcın kabzaları sessizce parlıyordu.

Vizöründeki veriler hızla akıyordu. Hedefin termal izi o derme çatma tamirhanenin içindeydi. Ancak Rin'in kaşlarını çatmasına neden olan şey Kael'in ısı imzası değildi; onun hemen yanındaki masada duran, hiçbir ısı yaymayan ama vizörün sensörlerini bozan o mutlak hiçlik noktasıydı. Sanki gerçekliğin ortasında bir kara delik açılmıştı. Lord Valerius haklıydı; 'Anomali' bulunmuştu ve derhal yalıtılması gerekiyordu.

Aşağıda, dükkanın içinde Kael derin bir nefes alarak küpe doğru uzandı. Lyra'nın "Sakın ona bir daha dokunma!" uyarısına rağmen, içgüdüleri ona başka bir şey söylüyordu. Küpün yaydığı o buzul mavisi ışık, sanki damarlarındaki kana doğrudan bir çağrı yapıyordu.

Parmak uçları soğuk yüzeye temas ettiği an, dükkanın duvarları silindi.