Öne Çıkanlar
Şu An Trend
Son Eklenenler
Eski su arıtma tesisinin derinliklerinde, zamanın unuttuğu devasa pervanelerden damlayan suların yankısı, Kael’in düzensiz ve hırıltılı nefeslerine karışıyordu. Sentetik med-jelin buharlaşmasından sonra acı yeni bir seviyeye ulaşmıştı. Sağ kolundaki o buzul mavisi çatlaklar, tıpkı nefes alan bir organizma gibi belli bir ritimle parlıyor ve sönüyordu.
Kael, bedenini saran bu ateşin teknolojik bir aşırı yüklenme olmadığını artık tamamen idrak etmişti. Bu bir istilaydı. Aether, Kael’in hücrelerini bir yakıt olarak kullanıyor, dışarı çıkmak için etini yırtıyordu.
"Beni dinle," dedi zihninde yankılanan o kadim ses. Bu kez bir fısıltıdan ziyade, bir emirdi. "Ona direnirsen seni kül eder. Onu kabul et. Akışı yönlendir."
"Nasıl..." diye inledi Kael, dişlerinin arasından.
Lyra, tünelin girişini gözlemekten vazgeçip hızla ona döndü. "Ne dedin? Kael, kiminle konuşuyorsun?"
"Su..." Kael, zar zor başını kaldırıp sarnıcın ortasında biriken zifiri karanlık, yosunlu suya baktı. İçgüdüleri devreye girmişti. Büyü organikti; sentetik ilaçları reddediyordu ama belki doğanın kendisine tepki verebilirdi.
Kael, sağlam kolundan destek alarak kendini ileri doğru sürükledi. Lyra onu durdurmak için uzandı ama Kael’in kararlılığını görünce geri çekildi. Kael, alev alev yanan, mavi damarlarla kaplı sağ kolunu tereddüt etmeden sarnıcın buz gibi sularına daldırdı.
O an, havayı dolduran keskin bir tıslama sesi duyuldu.
Su yüzeyinde anında yoğun bir buhar tabakası oluştu. Kael’in kolundan yayılan yüksek ısı suyu kaynama noktasına getirmişti ama saniyeler geçtikçe garip bir şey oldu. Suyun o kirli, paslı rengi Kael'in kolunun etrafında arınmaya, berraklaşmaya başladı. Aether, suyu bir soğutucu, bir topraklama hattı gibi kullanıyordu. Kael’in kolundaki mavi ışık yavaşça sakinleşti, o volkanik çatlaklar kapanmasa da acı, katlanılabilir bir sızıya dönüştü.
Kael derin bir nefes alarak başını geriye, soğuk betona yasladı. İlk kez gülümsedi. "İşe yaradı... Bir şekilde onu dengeledim."
Lyra, dizlerinin üzerine çökmüş, suyun içindeki o doğaüstü reaksiyonu büyülenmiş gibi izliyordu. Teknolojiye inanan bir tamirci için bu gördükleri birer illüzyon olmalıydı ama gerçekti. Gözlerini sudan çekip Kael’e baktı. Çocuğun yorgun ama hayatta olan yüzünü gördüğünde, göğsündeki o sıkışma hissi hafifledi. Kael'in ıslak saçlarını alnından geriye iterken, parmakları normalden bir saniye daha uzun süre Kael'in teninde kaldı.
"Eğer bu şey sentetik her şeye düşmansa," dedi Lyra, sesine profesyonel bir ciddiyet katmaya çalışarak, "Neo-Babil'in üst katmanlarına adım attığın an yürüyen bir EMP bombasına dönüşürsün. Yukarıda saklanamayız."
"Yukarı gitmeyeceğiz zaten," dedi Kael, kolunu sudan yavaşça çıkarırken. "Bana bu küpü satan çöpçü, onu 'Kökler'den bulduğunu söylemişti. Alt Katmanların da altından. Eski Dünya kalıntılarından."
Lyra'nın gözleri irileşti. "Dipsizler'e inmekten mi bahsediyorsun? Kael, orası sadece mutasyona uğramış farelerin ve delilerin yeri. Orada teknoloji yok, ışık yok, kanun yok."
Bu bölümün ilk 14 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.
Bölüm Yorumları