Öne Çıkanlar
Şu An Trend
Son Eklenenler
Sarnıcın ötesindeki tüneller, Neo-Babil'in sahte ışıklarından tamamen mahrumdu. Yukarıdaki devasa metropolün o boğucu elektronik uğultusu yerini, binlerce metre derinlikten gelen uğursuz, rüzgar benzeri bir inlemeye bırakmıştı. Burası 'Dipsizler'e, yani şehrin unutulmuş temellerine inen ana damarlardan biriydi. Duvarlardaki kabloların yerini kalın yosun tabakaları ve devasa çatlaklardan fışkıran solgun, fosforlu mantarlar almıştı.
Kael ve Lyra, sadece Lyra'nın elindeki kimyasal ışık çubuğunun cılız yeşil aydınlatmasıyla ilerliyordu. Kael’in sağ kolu hala sızlıyordu ama o volkanik mavi çatlaklar artık teninin altında ritmik, sakin bir nabız gibi atıyordu. Suyu kullanarak bulduğu o ilkel denge, şimdilik hayatta kalmasını sağlamıştı.
"Eski haritalarda burası 'Sıfır Noktası Şaftı' olarak geçiyor," diye fısıldadı Lyra, sesi geniş tünelde yankılanmasın diye çaba harcayarak. Önlerinde, ucu bucağı görünmeyen, devasa bir dairesel çukur açılıyordu. Asansör kabinleri yüzyıllar önce paslanıp aşağı düşmüştü. Geriye sadece karanlığa doğru uzanan, kalın ve paslı servis merdivenleri kalmıştı. "Aşağı inmek saatler sürer. Tırmanırken dikkatli olmalısın, o koldaki kaslar ne kadar dayanır bilmiyorum."
Kael derin bir nefes alarak uçurumun kenarına geldi. Aşağıdan gelen soğuk hava yüzüne çarpıyordu. "Mecburuz. Eğer o avcı hala peşimizdeyse, bu şaftta tarayıcıları tamamen körleşecektir."
Ama Kael, avcıların sadece tarayıcılarla görmediğini unutmuştu.
Karanlığın içinden hiçbir hidrolik motor sesi, hiçbir elektronik uyarı ya da ayak sesi gelmedi. Sadece havanın aniden ikiye yarılmasından doğan o ince, ölümcül ıslık sesi duyuldu.
Lyra’nın hayatta kalma içgüdüleri, Alt Katmanlarda geçen yıllar sayesinde keskinleşmişti. Havadaki o ani basınç değişimini hissettiği an başını eğerek kendini yana attı. Tam o saniyede, Rin’in elinden fırlayan karbon çeliği bir fırlatma bıçağı, Lyra’nın az önce boynunun olduğu boşluğu yararak duvardaki betona tak! diye saplandı. Bıçağın ucu titreşiyordu.
"Lyra!" diye bağırdı Kael.
Yukarıdaki karanlık boruların arasından süzülen Rin, adeta yerçekimsiz bir ortamdaymış gibi sessizce aralarına, tam şaftın kenarına indi. Üzerindeki ağır zırh parçalarını ve vizörünü atmıştı. Şimdi sadece siyah, aerodinamik alt-kıyafeti içindeydi ve gri gözleri vahşi bir soğukkanlılıkla parlıyordu.
Valerius'un emri basitti: Kızı ibret için parçala.
Rin, Kael’e tek bir bakış bile atmadan doğrudan Lyra’ya doğru atıldı. Elindeki uzun karbon kılıcı, kızı tam ortadan ikiye bölmek için kusursuz ve pürüzsüz bir kavis çizdi. Lyra yerden kalkmaya fırsat bulamamış, sadece kollarını yüzüne siper edebilmişti.
Ama çelik, ete değmedi.
Kael, zihnindeki hiçbir mantıklı düşünceye zaman bulamadan ikisinin arasına girdi. Yanan sağ kolunu havaya kaldırıp kılıcın rotasına siper ettiğinde, mantıken kolunun kopması gerekiyordu. Fakat Aether, taşıyıcısını korudu.
ÇAAAN!
Rin’in kılıcı, Kael’in kolundaki o mavi damarlara çarptığı an, et veya kemik sesi değil, sanki devasa bir kilise çanına vurulmuş gibi sağır edici, metalik bir yankı koptu. Kael’in kolundan yoğun bir buzul mavisi kıvılcım fışkırdı. Kılıcın saf kinetik enerjisi, Aether'in katılaşmış yoğunluğu karşısında sekmişti.
Bu bölümün ilk 15 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.
Bölüm Yorumları