Kusursuz Reçete

Paslanmaz çelik masanın üzeri, Zakkum'un boğazdaki yalısının uydu görüntüleri, güvenlik kamerası kör noktaları ve VIP ziyafetin sızdırılmış konuk listesiyle doluydu.

Leyla, elindeki siyah keçeli kalemle yalının devasa mutfağının krokisi üzerinde rotalar çiziyordu. Yüzündeki ifade, Miras'ta en zorlu akşam servisine hazırlanırken takındığı o tavizsiz, odaklanmış ifadenin aynısıydı. Sadece bu kez, hazırladığı menünün ucunda bir Michelin yıldızı değil, kendi hayatları vardı.

"Bu bir intihar," dedi Aras. Sesi, güvenli evin sessizliğinde sert ve itiraz kabul etmez bir tonda yankılandı. Masanın diğer ucunda durmuş, kollarını göğsünde bağlamış halde Leyla'yı izliyordu. "Vural'ın yalısı bir kale gibidir. İçeri sadece Zakkum'a biat etmiş aileler ve onların özel korumaları girecek. Sen, bir catering şirketinin aşçıbaşı kılığında o mutfağa sızıp, zehri bulmayı ve o lanet ziyafeti sabote etmeyi planlıyorsun. Tek bir hatanda seni o mutfağın zeminine gömerler."

Leyla kalemi masaya bıraktı ve başını kaldırıp Aras'ın fırtınalı gri gözlerine baktı.

"Mutfakta her şey matematiktir Aras," dedi sakin ama çelik gibi bir sesle. "Vural bu ziyafet için Fransa'dan özel bir şef ekibi getirttiğini sanıyor. Senin sahte yazılımların ve sızdığın iletişim ağları sayesinde o ekibin başındaki 'Chef Dupont' benim. İçeri gireceğim çünkü Vural'ın kibri, o akşam masada yiyeceği yemeğin kusursuz olmasını emrediyor. Ve ben ona hayatında görebileceği en kusursuz kaosu sunacağım."

Aras derin bir nefes alarak masanın etrafından dolandı ve Leyla'nın tam önünde durdu. Aralarındaki mesafe o kadar azaldı ki, Leyla onun ceketine sinmiş o tanıdık sedir ağacı ve yağmur kokusunu tekrar duyabiliyordu. Aras yavaşça elini uzatıp, Leyla'nın masaya dayalı duran sağ elini avuçlarının içine aldı. Başparmağı, Leyla'nın işaret parmağındaki o eski, incecik bıçak kesiği izinin üzerinde usulca gezindi.

"Bu eller," diye fısıldadı Aras, gözlerini Leyla'nın gözlerinden ayırmadan. "Bu eller yaratmak için var, Leyla. Can almak için, bu karanlık dünyanın pisliğine bulanmak için değil. Bunu senin yerine ben yapabilirim. O yalıya sızmanın başka yollarını bulurum."

Leyla'nın kalbi göğüs kafesinde çılgınca atıyordu. Aras'ın dokunuşundaki o yakıcı koruma içgüdüsü, günlerdir etrafına ördüğü buzdan duvarları eritecek kadar sıcaktı. Ama geri adım atamazdı. Parmaklarını Aras'ın eline kenetledi.

"Bazen yaratmak ve yok etmek aynı şeydir," dedi Leyla fısıltıyla. "Babamın mirasını temizlemek benim görevim. Zakkum'u içeriden vuracağız. Sen sistemleri kör edeceksin, ben ise menüyü servis edeceğim. Başka yolu yok."

Aras bir an için Leyla'nın dudaklarına baktı. Gözlerindeki o karanlık, tehlikeli çekim o kadar yoğundu ki, Leyla nefesinin kesildiğini hissetti. Ancak Aras yutkundu, yavaşça geri çekildi ve yüzüne o bildik, duygusuz maskesini tekrar geçirdi.

"Yarın akşam yedi," dedi Aras, sesi yeniden iş moduna dönmüştü. "Catering minibüsü yalının arka kapısına yanaşacak. Ben teknedeki sistem odasından yalının kameralarını döngüye sokacağım. Sadece on beş dakikan olacak."