Öne Çıkanlar
Son Eklenenler
Tamamlanmış Kitaplar
Premium Kitaplar
Karaköy’ün puslu sabahında, Batu’nun laboratuvarındaki floresan ışıklar sönmüş, içeriye sadece dar, kepengi yarı aralık pencerelerden sızan gri İstanbul ışığı doluyordu.
Aras, Batu’nun dolabından bulduğu temiz, siyah bir tişörtü sol kolundan geçirirken sağ omzundaki dikişleri zorlamamaya çalışıyordu. Yüzü hala solgundu ama gözlerindeki o ölümcül, gri fırtına geri dönmüştü. Zehrin bedenini terk edişi mucizeviydi ancak asıl mucize, şu an metal masanın başında, ellerini çenesine dayamış, babasının kanlı defterine hipnotize olmuş gibi bakan kadındı.
Leyla’nın zihni, sayfaların arasındaki boşluklarda dolanıyordu.
"Babam," diye mırıldandı Leyla, sessizliği bozarak. "Bana her zaman bir yemeğin en önemli kısmının tatlı olduğunu söylerdi. 'Tatlı, sadece midenin değil, ruhun da doyduğu yerdir Leyla. Eğer bir misafir masadan mutlu kalkacaksa, bu ana yemeğin kusursuzluğundan değil, tatlının damağında bıraktığı o son, silinmez izden dolayıdır.'"
Aras yavaş adımlarla ona yaklaştı. Sağlam kolunu masaya dayayarak Leyla’nın yanına eğildi. "Baban Zakkum için menüler hazırladı, Leyla. Onların damağında bıraktığı iz, genellikle ölüm oldu."
"Evet, ama Zakkum’un kurucusu olan senin baban için değil," diye itiraz etti Leyla. Gözlerini defterin sonlarındaki tamamen boş olan o sararmış sayfalara dikti. "Babam, senin babanı o zehirle öldürdüğünde, Zakkum’un tamamen biteceğini sanıyordu. Ama bitmedi, amcan Vural başa geçti. Babam eğer Zakkum’u gerçekten içeriden çökertmek isteseydi, sadece zehri saklamaz, Zakkum’un bütün köklerini, finansal ağını, rüşvet çarkını da bir yere kaydederdi. O bir şefti Aras. Envanter tutmadan çalışamazdı."
Batu, laboratuvarın diğer ucunda kahve demlerken söze karıştı. "Eğer bir envanter tuttuysa, o defterin içinde değil Leyla. Bütün sayfaları ultraviyole ışıkta taradım, asit testinden geçirdim. Gizli bir mürekkep yok. O sayfalar gerçekten boş."
Leyla ayağa kalktı. Şef ceketinin kollarını sıvadı. "Babam modern kimyadan nefret ederdi, Batu. O, temel elementlere inanırdı. Ateşe, suya, toprağa ve havaya. Ve mutfakta gizli mürekkep için ultraviyole ışığa ihtiyacın yoktur."
Bu bölümün ilk 8 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.
Bölüm Yorumları