Stalklarken yakalanma sanatı

Mahmut Abi'nin el feneri tam göz bebeklerime odaklanmışken, hayatımın bir film şeridi gibi gözlerimin önünden geçmesini bekledim. Ama onun yerine sadece Mahmut Abi'nin o meşhur, kalın bıyıkları belirdi.

"Ne yapıyorsunuz siz karanlıkta köşelere saklanıp bakayım?!" diye gürledi Mahmut Abi. Feneri bir Arda'nın yüzüne, bir benim yüzüme tutuyordu. "Burası ilim irfan yuvası, okuma salonu! Romantizm yapılacak yer mi burası! Kalkın, toplayın eşyalarınızı!"

Arda, o an bile sakin kalmayı başararak hafifçe boğazını temizledi. "Mahmut Abi yanlış anladın, kapı kilitlenince..."

"Bırak şimdi kapıyı bacayı!" diyerek sözünü kesti Mahmut Abi. Bizi resmen önünden kışkışlayarak kütüphanenin çıkışına doğru sürdü. "Namık Kemal'in kemiklerini sızlattınız be! Yürü, yürü, yürü!"

Dışarı çıktığımızda soğuk gece havası yüzüme bir tokat gibi çarptı. Kütüphanenin kapısı arkamızdan büyük bir gürültüyle kilitlenirken, ikimiz de bir süre sessizce sokak lambasının altında durduk. Sonra Arda dayanamayıp gülmeye başladı. O kadar içten ve rahat bir gülüştü ki, benim de dudaklarımdan kıkırdamalar dökülmesine engel olamadım.

Evin sokağına kadar beraber yürüdük. Kütüphanedeki o elektrikli havadan sonra aramızda kelimelere dökülmeyen, tatlı ve utangaç bir sessizlik vardı. Evin kapısına geldiğimizde bana döndü.

"Üzerindeki bende kalabilir, yarın hasta olmanı istemem," dedi kapüşonlusunu işaret ederek. Gözleri kapıdaki ışığın altında parlıyordu. "İyi geceler ortak."

"İyi geceler," diye fısıldadım, kalbim hala göğüs kafesimi döverken.

Ertesi sabah Melis odama kasırga gibi daldığında, ben hala Arda'nın kapüşonlusuna sarılmış bir halde tavanı izliyordum. Ona gece yaşananları, Mahmut Abi'nin baskınını ve o "neredeyse öpüşecek" olduğumuz anı anlattığımda Melis elindeki yastığı yüzüne bastırıp çığlık attı.

"İnanamıyorum! Resmen Wattpad esas kızı oldun!" diye bağırarak odanın içinde zıplamaya başladı. "Düğün pastasını karamelli mi yaptırsak? Mahmut Abi nikah şahidi olur mu sence?"

"Melis abartma," desem de yüzümdeki o aptal sırıtışı silemiyordum.

Bütün cumartesi gününü telefonuma bakarak, "Acaba yazar mı?" diye kendi kendimi yiyerek geçirdim. Ve beklenen mesaj gece 23:45'te geldi. Ekranda beliren isim beni nefessiz bırakmaya yetti.

Arda: Mahmut Abi haklıydı. İlim irfan yuvasında penguen belgeseli çekilmez :) İyi geceler.

Mesajı okurken yüzümde patlayan gülümsemeyle sabaha kadar uyuyamadım. Her şey harika gidiyordu. Lise hayatımın en güzel dönemine girmiştim. Ta ki pazar akşamı Melis beni panik içinde arayana kadar.

"Derin, hemen okulun dedikodu grubuna bak!" diye bağırdı telefonu açar açmaz. Nefes nefeseydi.

"Ne oldu yine?" diyerek telefonu kulağımla omzum arasına sıkıştırdım ve WhatsApp'ı açtım.

"Pelin!" dedi Melis dehşet dolu bir sesle. "Önümüzdeki hafta sonu yapılacak Bahar Partisi için Arda'ya herkesin ortasında sürpriz bir teklif hazırlıyor. Ve asıl kötü haber ne biliyor musun? Kızlar tuvaletinde konuşurken duymuşlar... Pelin senin 'kediler_ve_kahve99' hesabını öğrenmiş. Partide bunu herkese açıklamayı planlıyor!"