Stalklarken yakalanma sanatı
Bölüm 11: Tuvalet Konseyi ve Vanilya Kokulu Şantaj
Pazartesi sabahı okulun en tenha tuvaletlerinden birinde, aynanın karşısında kelimenin tam anlamıyla sinir krizi geçiriyordum. Melis, peçeteyi soğuk suyla ıslatıp ensemde bekletirken ben aynadaki solgun yansımama bakarak adımı değiştirip İzlanda'ya yerleşme planları yapıyordum.
"Bitti," dedim titreyen bir sesle. "Okul hayatım, itibarım, Arda... Her şey bitti. Pelin o hesabı dev ekranda gösterdiğinde doğrudan okulun çatısına çıkıp kendimi boşluğa bırakacağım."
"Saçmalama," dedi Melis peçeteyi biraz daha sert bastırarak. "İzlanda çok soğuk, orada yaşayamazsın. Hem o yılanın elinde kesin bir kanıt yoktur, sadece blöf yapıyordur."
Melis'in bu iyimser teorisi, tuvaletin kapısının gıcırdayarak açılması ve içeriye o yoğun, geniz yakan vanilya kokusunun dolmasıyla anında çürüdü. Pelin, yanındaki iki sadık yaveriyle birlikte kapıda belirmişti. Yüzünde o meşhur, yırtıcı gülümsemesi vardı.
"Ah, kızlar," dedi Pelin yavaş adımlarla aynaya doğru yaklaşırken. "Ben de tam sizi arıyordum. Hafta sonu kütüphanede fazla mesai yapmışsınız duyduğuma göre."
Kalbim göğüs kafesimi delip çıkmak üzereydi ama çenemi sıkarak sessiz kaldım.
Pelin, çantasından lip gloss'unu çıkarıp dudaklarına sürerken aynadan gözlerimin içine baktı. "Açık konuşacağım Derin," dedi sesi aniden buz gibi bir tona bürünerek. "Senin şu 'kediler_ve_kahve99' isimli sefil küçük sırrını biliyorum. Spotify listelerinden, gece yarısı Arda'ya bakarak dinlediğin o ezik aşk şarkılarına kadar her şeyi... Eğer bu hafta sonu o Bahar Partisi'ne gelirsen ve Arda'nın etrafında dolanmaya devam edersen, yemin ederim o dev ekranda tüm okula bu rezilliği izletirim."
Nefesimin kesildiğini hissettim. Pelin çantasını kapatıp bana doğru eğildi. "Kendi çöplüğüne geri dön, görünmez kız. Yoksa seni o çöplüğe ben gömerim."
Pelin ve yandaşları tuvaletten çıktığında, bacaklarımın bağı çözüldü ve fayansların üzerine çöktüm. Şantajın ağırlığı omuzlarıma binmişti. Eski, korkak "fabrika ayarlarıma" dönmekten başka çarem yoktu.
O gün boyunca Arda'dan bucak bucak kaçtım. Edebiyat dersinde bilerek en arka sıraya, Melis'in yanına oturdum. Koridorda onu her gördüğümde yön değiştirdim. Ancak çıkış zili çaldığında, okulun arka kapısında beni bekliyordu. Kaçacak yerim kalmamıştı.
"Yine neyden kaçıyorsun ortak?" diye sordu Arda kollarını göğsünde kavuşturarak. Gözlerinde hem bir şaşkınlık hem de kırgınlık vardı. "Hafta sonundan beri mesajlarıma tek kelimeyle cevap veriyorsun."
Yutkundum. Gözlerimi ondan kaçırarak yere, ayakkabılarımın ucuna baktım. "Kaçtığım falan yok," dedim sesimin düz çıkması için insanüstü bir çaba harcayarak. "Sadece... Projeye odaklanalım istiyorum. Parti falan da bana göre değil zaten, gelmeyeceğim. İşimiz bittiğinde herkes kendi hayatına döner."
Sözlerim havada asılı kaldı. Arda'nın yüzündeki o sıcak ifadenin saniyeler içinde donuklaştığını gördüm. "Anladım," dedi sadece. Sesi yabancı ve uzaktı. "Nasıl istersen, Derin." Arkasını dönüp uzaklaşırken, içimde bir yerlerde çok büyük bir şeyin kırıldığını hissettim.
Akşam odamda, yatağın üzerinde cenin pozisyonunda yatarken Melis kapıyı tekmeleyerek açtı. Elinde büyük bir karton ve renkli kalemler vardı.
Bu bölümde
Pelin'in "fake hesap" şantajıyla köşeye sıkışan Derin, önce eski fabrika ayarlarına dönüp Arda'dan kaçmaya başlar. Ancak Melis'in sarsıcı motivasyon konuşmasıyla kraliçe arıya kendi oyununda meydan okumaya karar verir ve ikili gizli bir karşı saldırı planı hazırlar.
Devamını okumak için giriş yap
Bu bölümün ilk 14 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.


Bölüm Yorumları