Stalklarken yakalanma sanatı
Bölüm 12: Savaş Boyaları ve Büyük İtiraf
Cumartesi akşamı odam, savaşa hazırlanan bir karargah gibiydi. Etrafta saç spreyleri, fırçalar ve Melis'in "Kesinlikle bunu giymelisin!" diyerek üzerime fırlattığı kıyafetler uçuşuyordu. Sonunda aynanın karşısına geçtiğimde, yansımama inanamadım. Prenses gibi kabarık bir elbise değil, tam aksine simsiyah, zarif ama bir o kadar da "ben buradayım" diyen bir tulum giymiştim. Saçlarım, hafif dalgalı ve serbestti. Omuzlarım dikti.
"İşte bu," dedi Melis arkamdan gururla bakarak. "Görünmez kız öldü, yaşasın yeni kraliçe. Savaş boyalarımız sürüldü. Gidip o vanilya kokulu yılanı kendi zehrinde boğalım."
Okulun spor salonuna girdiğimizde içerisi çoktan tıklım tıklımdı. Disko topunun ışıkları, yüksek sesli müzik ve kahkahalar birbirine karışmıştı. Kapıdan içeri adım attığım an, Pelin'in tam karşımda durduğunu gördüm. Elindeki içecek bardağı neredeyse yere düşüyordu. Yüzündeki o şaşkınlık ve dehşet ifadesi, bütün akşamın stresine değecek cinstendi.
Ama benim gözüm ondan çok daha önemli birini arıyordu. Ve onu buldum. Arda, salonun diğer ucunda arkadaşlarıyla konuşuyordu. Üzerindeki o rahat ama mükemmel oturan siyah gömleğiyle nefes kesiciydi. Bakışları beni bulduğunda konuşmayı kesti. Gözlerindeki o hayranlığı kilometrelerce öteden görebilirdim. Ama perşembe günkü o soğuk konuşmamızı hatırlamış olacak ki, yüzündeki ifade birden ciddileşti ve bakışlarını kaçırdı. Kalbim sızlasa da, sıramı beklemem gerektiğini biliyordum.
Gecenin ilerleyen saatlerinde, Pelin'in sinsi sinsi DJ kabinine doğru yaklaştığını gördüm. Elinde pembe kılıflı telefonu vardı. Planı devreye sokma vakti gelmişti. Derin bir nefes aldım, Melis'in elini son kez sıkıp kalabalığı yararak doğrudan sahneye fırladım.
Pelin DJ'e telefonu uzatırken, ben çoktan mikrofonu kapmıştım bile.
"Hey millet!" diye bağırdım mikrofona. Sesim salonun devasa hoparlörlerinde yankılandığında müzik anında kesildi. Bütün yüzler, Pelin'in şok içindeki yüzü ve Arda'nın şaşkın bakışları dahil, bana döndü. Dizlerim titriyordu ama geri dönüş yoktu.
"Biliyorum, çoğunuz beni tanımazsınız," diyerek gülümsedim. "Ben Derin. Şu arka sıralarda oturan, sürekli hırkasına saklanan görünmez kız. Ama bu gece, Pelin arkadaşımız sayesinde çok daha ilginç bir kimliğimi öğrenecektiniz. O yüzden, o zahmet etmeden ben kendim açıklamak istedim."
Pelin, "Ne yapıyorsun sen, in oradan!" diye tıslayarak bana doğru hamle yaptı ama onu elimle durdurdum.
"Benim adım kediler_ve_kahve99!" diye haykırdım kalabalığa karşı. "Evet, Spotify'da o saçma sapan fake hesabı kullanan benim! Gecenin üçünde depresif aşk şarkıları dinleyip duvarlara bakarım. Hatta hızımı alamayıp penguen belgeselleri izlerken ağlarım! Okulun en klişe ergeni benim, itiraf ediyorum!"
Salonda önce derin bir sessizlik oldu. Sonra arka taraflardan bir kahkaha yükseldi. Ardından bir başkası. Saniyeler içinde bütün salon, alkışlar ve ıslıklarla gülmeye başladı. Kimse benimle alay etmiyordu; tam aksine, bu dürüst ve absürt itirafımı dev bir şova çevirmişlerdi.
Pelin'e döndüm. O meşhur "büyük şantaj silahı" elinde patlamıştı. Kıpkırmızı olmuş suratı ve dolan gözleriyle daha fazla dayanamayıp telefonu çantasına tıktı ve salonun çıkışına doğru koşarak kaçtı.
Bu bölümde
Melis'in sihirli dokunuşlarıyla "görünmez kız" imajını yıkarak Bahar Partisi'ne iddialı bir giriş yapan Derin, Pelin'in şantaj planını tersine çevirir. Kendi sırrını tüm okulun önünde cesurca haykıran Derin, asıl büyük sürprizi kalabalığı yarıp sahneye doğru gelen Arda ile yaşayacaktır.
Devamını okumak için giriş yap
Bu bölümün ilk 12 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.


Bölüm Yorumları
Yorum yapmak için giriş yapın.
Dimiiiii ☺
Bu bölüme bayıldımmm yürü be derinnn
Yorum
Yorum bulunamadı.