Karanlık Lise: Kan Bağı

kopan kapının tahtaları havada uçuşurken o kalkan toz bulutunun arkasında onu gördüm.. pars.. ama bu sefer yalnız değildi. arkasında, o devasa siyah ciplerinden az önce inmiş gibi duran iki tane daha izbandut gibi çocuk vardı. onların da gözleri karanlıkta aynı pars gibi vahşi bi sarıyla parlıyodu.

pars'ın bakışları direk bana, sonra da ares'in hemen dibimde durmasına kaydı. gözleri saniyeler içinde o kadar koyu bi kehribara dönüştü ki resmen alev alıcak sandım. üstelik boynumda kalan o hafif kan izini ve ares'in dudaklarının bana o kadar yakın olduğunu görünce bütün bedeni öfkeden titremeye başladı.

"ona ne yaptın!!" diye kükredi pars. sesi kulübenin o çürük tahtalarını bile yerinden sarsmıştı resmen. bi adım attı ama ares saniyesinde önüme geçip beni o geniş omuzlarının arkasına aldı.

"hayatını kurtardım sokak köpeği.." dedi ares o her zamanki buz gibi, alaycı ve ukala sesiyle. "sizin o kontrolsüz sürünüz kızı ormanda paramparça etmeden önce."

"bırak kızı ares! o bizimle gelicek, onu korumak sürünün görevi." dedi pars'ın arkasındaki o iri yarı çocuklardan biri. sesi o kadar kalındı ve hırıltılıydı ki midem bulandı korkudan.