Karanlık Lise: Kan Bağı

ellerime bakakaldım.. damarlarımın içinde o mor ışık hala sönmemişti, hafif hafif parlıyodu resmen. pars ve o dağ gibi arkadaşları az önce benim yüzümden mi uçmuştu on metre öteye?? nefes alamıyodum, kalbim göğüs kafesimi parçalıcak gibi atıyodu. ben az önce naptım??

"gece.."

ares'in sesiyle kendime geldim. buz gibi elleriyle omuzlarımı kavradı, kömür karası gözlerinde o ukala ifadeden eser yoktu şimdi. inanılmaz ciddi ve gergindi.

"hemen gitmemiz lazım.. bu enerji patlamasını bütün orman hissetti, birazdan burası kan kokusu almış sürülerle dolucak." dedi ve bana cevap verme hakkı bile tanımadan beni tekrar belimden ve bacaklarımdan kavrayıp gelin stili kucağına aldı.

tam o sırada pars o çarptığı ağacın dibinden inleyerek doğrulmaya çalıştı. üstü başı toprak içindeydi, göğsündeki kaslar acıyla kasılıyodu. o kehribar gözlerini bana diktiğinde içindeki o hırçın öfke tamamen gitmiş, yerine korkuyla karışık bi dehşet gelmişti.

"sen.." diye fısıldadı çatallı bi sesle pars. "sen nesin böyle gece.."

ona cevap vermek istedim, ben de bilmiyorum demek istedim ama ares saniyeler içinde o insan üstü hızıyla rüzgarı yararak koşmaya başladı. zifiri karanlık ormanın içinde uçuyoduk resmen, gözlerimi kapatıp kafamı onun o taş gibi sert, deri ceket kokan göğsüne gömdüm.