Karanlık Lise: Kan Bağı

lidya ve yanındaki o iki iri yarı vampir saniyeler içinde gözden kaybolduğunda, mağaranın içindeki o ölümcül sessizlik geri döndü.. sadece benim hızla inip kalkan göğsümün ve ares'in derin nefes alışverişlerinin sesi duyuluyodu. dizlerim daha fazla dayanamadı ve olduğum yere çöktüm. ellerimdeki mor ışık yavaş yavaş soluyodu ama kolumda lidya'nın o iğrenç tırnaklarının bıraktığı sızı hala devam ediyodu.

ares aniden önümde diz çöktü. gözlerindeki o kan kırmızısı renk yavaş yavaş kaybolmuş, yerine benim aşık olduğum... yani... o beni benden alan kömür karası haline geri dönmüştü. (evet, sanırım bunu kendi kendime itiraf edebilirdim artık)

"bana bak," dedi ares çenemi o buz gibi elleriyle usulca yukarı kaldırıp gözlerine bakmamı sağlayarak. "iyi misin? canını yaktı mı o lanet olası cadı?"

"b-ben iyiyim," diye kekeledim zar zor. gözyaşlarım yine akmaya başlamıştı. "ama.. ama o benim peşimde ares. konsey dedi.. konsey ne demek? kim onlar? neden herkes benim kanımı istiyo!!"

ares derin bi iç çekti, gözlerini kaçırdı. sanki bana anlatıcakları şeyler onu daha da yoruyodu. omuzları düştü. yanıma, o soğuk taş zemine oturdu ve sırtını duvara yasladı. uzun bacaklarını uzattı.