Karanlık Lise: Kan Bağı

ares o buz gibi dudaklarını benimkilere bastırdığında bütün dünya, o lanet olası orman, konsey, melezlik.. herşey bi anda silinip gitti. zaman durdu sanki. dudakları beklediğimden çok daha soğuktu ama benim içimde öyle bi yangın koptu ki.. damarlarımdaki o mor alevin sıcaklığı kalbimden taşıp bütün vücuduma yayıldı resmen.

ellerimi istemsizce onun o siyah deri ceketinin yakasına doladım. ares beni belimden o kadar sıkı ve sahiplenici bi şekilde kavradı ki, ayaklarım yerden kesildi sandım. baş döndürücü deri ceket kokusu ve benim o meşhur çilekli şampuanımın kokusu birbirine karışmıştı..

nefes nefese geri çekildiğinde, o kömür karası gözlerinde hem inanılmaz bi arzu hem de büyük bi korku vardı. alnını benim ateş gibi yanan alnıma yasladı. geniş göğsü hızla inip kalkıyodu.

"senin o lanet olası kokun.. aklımı başımdan alıyo küçük kız," diye fısıldadı çatallı bi sesle. buz gibi baş parmağıyla alt dudağımı hafifçe okşadı. "ama bunu yapmak için en yanlış zamandayız. lidya burayı buldu.. konseye haber vermesi an meselesi. hemen gitmemiz lazım."

gerçeklik omuzlarıma tonlarca ağırlığında bi kaya gibi çöktü bi anda. haklıydı, peşimizde bizi öldürmek (ya da kanımı sömürmek) isteyen bi sürü psikopat vardı!!

"nereye gidicez?" dedim titreyen sesimle. "okula ya da eve dönemeyiz annem beni merak etmiştir ama o da bana yalan söyledi.. kimseye güvenemiyorum ares."

ares elimi sımsıkı tuttu, parmaklarımızı birbirine kenetledi. "bana güveniceksin," dedi o kadar net ve kararlı bi sesle ki, içimdeki bütün o korku bi anlığına uçup gitti. "seni onların asla bulamıcağı bi yere götürücem. kokunu saklayabilicek tek yere."

beni mağaranın daha derin bi köşesine doğru çekiştirdi. karanlığın içinde yürürken birden önümüzde duran o devasa şeyi gördüm.. simsiyah, parıl parıl parlayan efsane bi motordu bu!! ares siyah deri ceketinin içinden bi anahtar çıkarıp motora bindi, motorun o gürleyen sesi mağaranın duvarlarında yankılanırken kalbim yine ağzıma geldi.

bana siyah bi kask uzattı. "atla arkama ve bana sımsıkı sarıl gece. ne olursa olsun ellerini belimden ayırma."

kaskı kafama geçirip o devasa motorun arkasına, ares'in hemen arkasına yerleştim. kollarımı onun o taş gibi sert, kaslı beline doladığım an motor ok gibi fırladı!! mağaranın arka tarafındaki gizli bi çıkıştan zifiri karanlık ormanın içine daldık.

rüzgar o kadar sert çarpıyodu ki yüzüme, ares'e sülük gibi yapışmıştım resmen. ormanın o kasvetli sisi motorun farıyla yarılıyodu ama ağaçların arasından o kadar hızlı geçiyoduk ki kaza yapıcaz diye ödüm kopuyodu..

tam ormanın derinliklerinden anayola çıkmak üzereydik ki.. o sesi duydum. motorun gürültüsünü bile bastıran, yeri göğü inleten o korkunç uluma sesini!!

kafamı hafifçe arkaya çevirdiğimde kanım dondu resmen.. devasa siyah bi gölge, ağaçların arasından bizimle aynı hızda koşuyodu. pars!! o vahşi kehribar gözleri karanlıkta far gibi parlıyodu ve resmen motorun peşinden uçarak geliyodu!!