Karanlık Lise: Kan Bağı

motorun hızı o kadar artmıştı ki rüzgar artık yüzümü kesmiyo, resmen tokatlıyodu. ares'in beline o kadar sıkı sarılmıştım ki parmaklarım uyuşmuştu artık. arkamıza bakmaya bile cesaretim yoktu ama pars'ın o yeri göğü inleten kükremeleri ve devasa pençelerinin toprağa vurma sesi hemen ensemizde gibiydi!!

"ares çok yaklaştı!!" diye bağırdım kaskın içinden boğuk bi sesle.

ares cevap vermedi ama motoru birden o zifiri karanlık patikadan çıkarıp inanılmaz dik bi yokuşa vurdu. motor resmen uçuyodu altımızda!! yokuşun sonunda devasa bi uçurum ve aşağıda deli gibi akan, köpük köpük bi nehir vardı!!

"napıyosun ölüceez!!" diye çığlık attım gözlerimi sımsıkı kapatarak.

"bana güven!" diye kükredi ares rüzgarın sesini bastırarak ve motoru hiç yavaşlatmadan o uçurumdan aşağı, karanlık boşluğa doğru sürdü!!

midem ağzıma geldi, yer çekimi kayboldu sandım!! saniyeler havada asılı kaldık ve sonra... motor inanılmaz bi gürültüyle nehrin karşı kıyısındaki toprağa çakıldı. sarsıntıdan omuzlarım yerinden çıkıcaktı nerdeyse ama ares o kadar profesyoneldi ki saniyeler içinde dengeyi sağlayıp gaza tekrar yüklendi.