Karanlık Lise: Kan Bağı

sabah gözlerimi açtığımda nerde olduğumu anlamam bikaç saniyemi aldı.. tavan simsiyahtı ve yattığım yatak o kadar büyüktü ki içinde kaybolmuştum resmen. yastığa yüzümü gömdüğüm an nefesim kesildi.. bütün yatak, çarşaflar herşey buram buram ares kokuyodu!! karanlık orman, buz gibi rüzgar ve o baş döndürücü deri ceket kokusu.. yastığa sarılıp bikaç dakika aptal aptal sırıttım sanırım. (kızım kendine gel peşinde seni öldürmek isteyen doğaüstü varlıklar var!!)

üstümdeki o devasa siyah tişörtü hafifçe çekiştirip alt kata inen metal merdivenlere yöneldim. cam evin içi sabahın o puslu, gri ışığıyla aydınlanmıştı. ares... tam da dün gece onu bıraktığım yerde, o devasa cam duvarın önünde heykel gibi dikiliyodu!! hiç uyumamıştı ve bütün gece ormanı izlemişti..

kollarını geniş göğsünde bağlamıştı, siyah dağınık saçları ensesine dökülüyodu. o kadar kusursuz görünüyodu ki, merdivenin son basamağında donup kaldım resmen.

"uyandığına göre ders başlıyo demektir küçük kız.." dedi bana hiç dönmeden. sesi o kadar net ve pürüzsüzdü ki kulaklarım bayram etti resmen hdhdhd.

"ne dersi?" dedim uykulu bi sesle yanına adımlarken.

bana doğru yavaşça döndü. o kömür karası gözleriyle beni kendi tişörtünün içinde baştan aşağı süzdüğünde gözlerinde bi an o yırtıcı parıltıyı gördüm, yutkundu.. ama hemen o buz gibi, ukala ifadesine geri döndü.

"hayatta kalma dersi," dedi ellerini siyah kotunun ceplerine sokarak. "o içindeki mor alevi istediğin an çağırmayı ve kontrol etmeyi öğreniceksin. şöminenin önüne geç."

korkuyla yutkunup dediği yere geçtim. "ama ares ben bunu nasıl yapıcağımı bilmiyorum ki.. o sadece ben çok korktuğumda ya da.. ya da şey olduğunda çıkıyo ortaya." (heyecanlandığımda diyemezdim utançtan ölürdüm!!)

ares alaycı bi şekilde sırıttı ve o insan üstü hızıyla bi anda dibimde bitti. aramızdaki mesafeyi tamamen sıfırladı. "evet.." diye fısıldadı yüzüme doğru hafifçe eğilerek. "nabzın hızlandığında.. o kanının içindeki efsane uyanıyo. şimdi bana o alevi ver gece."

"yapamıyorum diyorum sana!!" diye çemkirdim ama o kadar yakındı ki nefesi dudaklarıma çarpıyodu, dizlerim titremeye başlamıştı bile.

"öyle mi?" dedi ares fısıltıyla. ellerini yavaşça belime yerleştirdi.. o buz gibi, uzun parmakları tişörtün üstünden bile tenimi yakıyodu sanki. beni kendine doğru sertçe çekti, göğsüm onun o taş gibi sert göğsüne çarptı!! kalbim aniden göğüs kafesimi parçalıcak bi ritimle atmaya başladı!! "kalbin böyle güm güm atarken.. o gücü saklayamazsın küçük kız."

yüzünü boynuma doğru gömdüğünde, burnu tam şah damarımın üstüne sürttü.. derin bi nefes aldı, o çilek ve kan kokumu taa içine çeker gibi..

işte o an beynimde şimşekler çaktı resmen!! avuç içlerim o kadar şiddetli bi şekilde karıncalanmaya başladı ki canım yandı. ellerimi iki yana açtığım an, parmak uçlarımdan devasa mor alevler fışkırdı!! bu sefer dünkünden çok daha parlak ve büyüktü, şöminenin ateşi bile sönük kaldı yanında!!