Karanlık Lise: Kan Bağı

"kraliçem..."

bu kelime ares'in o buz gibi dudaklarından döküldüğünde beynim uyuştu resmen.. avucumdaki o mor enerji topu yavaşça sönüp kaybolurken ben hala onun o zifiri karanlık gözlerine bakakalmıştım.

"senin.. senin ellerin niye yanmadı?" diye fısıldayabildim zar zor. ares'in ellerini tutan ellerim hala sıcacıktı ama onun o dondurucu soğukluğu bana hiç zarar vermiyodu.. lidya'nın eli anında kapkara olmuştu oysa!

ares ukalaca sırıttı, o her zamanki havalı haline saniyesinde geri dönmüştü. ellerini ellerimden çekip siyah kotunun cebine soktu. "çünkü o lanet olası konseyin aksine, ben senin o eşsiz kanını sömürmek ya da gücünü çalmak istemiyorum gece. mor alev düşmanları yakar.. ama onu koruyanlara zarar vermez."

kalbim yine o deli ritmine başlamıştı.. bu çocuk neden her cümlesiyle beni benden alıyodu ki!!

"şimdi biraz dinlen," dedi arkasını dönüp mutfak gibi olan o karanlık bölüme doğru yürürken. "akşama doğru o gücü hedef almayı öğrenicez. cam evin dışına çıkıcaz."

ben hala şoktaydım. derin bi nefes alıp sakinleşmeye çalışarak o devasa boydan boya cam duvarın önüne yürüdüm. orman çok sessiz ve ürkütücü görünüyodu.. ellerimdeki o karıncalanma hissi tamamen geçmemişti. istemsizce, parmak uçlarımı o soğuk cama yasladım.