Karanlık Lise: Kan Bağı

"kraliçem..."

bu kelime ares'in o buz gibi dudaklarından döküldüğünde beynim uyuştu resmen.. avucumdaki o mor enerji topu yavaşça sönüp kaybolurken ben hala onun o zifiri karanlık gözlerine bakakalmıştım.

"senin.. senin ellerin niye yanmadı?" diye fısıldayabildim zar zor. ares'in ellerini tutan ellerim hala sıcacıktı ama onun o dondurucu soğukluğu bana hiç zarar vermiyodu.. lidya'nın eli anında kapkara olmuştu oysa!

ares ukalaca sırıttı, o her zamanki havalı haline saniyesinde geri dönmüştü. ellerini ellerimden çekip siyah kotunun cebine soktu. "çünkü o lanet olası konseyin aksine, ben senin o eşsiz kanını sömürmek ya da gücünü çalmak istemiyorum gece. mor alev düşmanları yakar.. ama onu koruyanlara zarar vermez."

kalbim yine o deli ritmine başlamıştı.. bu çocuk neden her cümlesiyle beni benden alıyodu ki!!

"şimdi biraz dinlen," dedi arkasını dönüp mutfak gibi olan o karanlık bölüme doğru yürürken. "akşama doğru o gücü hedef almayı öğrenicez. cam evin dışına çıkıcaz."

ben hala şoktaydım. derin bi nefes alıp sakinleşmeye çalışarak o devasa boydan boya cam duvarın önüne yürüdüm. orman çok sessiz ve ürkütücü görünüyodu.. ellerimdeki o karıncalanma hissi tamamen geçmemişti. istemsizce, parmak uçlarımı o soğuk cama yasladım.

işte o an.. inanılmaz bişey oldu!!

parmak uçlarımdan cama doğru incecik, damar gibi mor bi ışık süzüldü. cam evin o koruma büyüsü benim kanımla tepkimeye girmişti resmen!! camdaki orman yansıması aniden dalgalandı.. kayboldu. yerini zifiri karanlık, rutubetli ve taş duvarları olan zindan gibi biyer aldı!!

"n-noluyo.." diye mırıldandım geriye doğru bi adım atmak isteyerek ama ellerim cama yapışmış gibiydi, çekemiyodum!!

camın içindeki o görüntü netleşti.. taş duvara kalın zincirlerle bağlanmış, üstü başı perişan halde bi kadın vardı. yüzü yere düşmüştü ama o kahverengi saçları.. o hırkayı nerde görsem tanırdım!!

"anne!!" diye çığlık attım bütün gücümle.

görüntüdeki annem sesimi duymuş gibi yavaşça kafasını kaldırdı, yüzü yara bere içindeydi!! tam o sırada karanlığın içinden o sapsarı saçları ve iğrenç kırmızı dudaklarıyla lidya çıktı. annemin çenesini o sivri tırnaklı elleriyle sertçe kavradı..

lidya'nın o alaycı, ince sesi direkt beynimin içinde yankılandı resmen, camdan değil kafamın içinden duyuyodum onu!!

"küçük efsane.. saklandığın o cam kafes seni koruyabilir ama anneni koruyamaz. eğer yarın gece yarısı okulun altındaki eski mahzenlere tek başına gelmezsen.. annenin boynunu kendi ellerimle kırarım."

lidya o iğrenç kahkahasını atarken görüntü aniden paramparça oldu ve ben çığlık atarak geriye, yere savruldum!!

"gece!!"

ares saniyeler içinde yanımda bitti, beni o soğuk yerden kaldırıp kollarına aldı. nefes nefese kalmıştım, gözyaşlarım sel gibi akıyodu.. "annem.." diye hıçkırdım onun o deri ceketine yapışarak. "ares annemi almışlar!! lidya.. o konsey.. annemi zindana kapatmışlar!!"