Karanlık Lise: Kan Bağı

lidya o iğrenç gümüş hançeri annemin şah damarına biraz daha bastırdığında nefesim tamamen kesildi.. annemin boynundan incecik bi kan sızdı o an dünyam başıma yıkıldı resmen!! bacaklarım titriyodu yere düşmemek için kendimi zor tutuyodum.

"lidya o bıçağı hemen bırak yoksa seni lime lime ederim!!" diye kükredi ares. sesi o kadar gür ve korkunç çıkmıştı ki zindanın duvarları sarsıldı sanki. gözleri tamamen kan kırmızısı olmuştu, dişleri bembeyaz parlıyodu karanlıkta.

"bana emir veremezsin ares," diye iğrenç bi kahkaha attı lidya. sapsarı saçlarını geriye atarken gözleri açlıktan delirecekmiş gibi bana kitlenmişti. "kız kanını kendi rızasıyla vericek. yoksa bu kadın saniyeler içinde kan kaybından ölür."

pars hırlayarak bi adım öne çıktı. kollarındaki kaslar kazağını yırtıcak gibiydi, etrafa resmen alev topu gibi bi sıcaklık yayıyodu. "seni geberticem lanet olası cadı!"

"durun.." diye fısıldadım titreyen sesimle. ikisi de aniden bana döndü. gözyaşlarım yanaklarımdan süzülüyodu ama içimde o fokur fokur kaynayan mor alevin sıcaklığını hissedebiliyodum. kalbim güm güm atıyodu.. "tamam.. bırak onu lidya. kanımı alıcaksın."

ares insan üstü bi hızla kolumdan tuttu. parmakları buz gibiydi ama bu sefer beni sakinleştirmiyodu. "delirdin mi sen!! seni öldürür gece buna izin veremem anlıyomusun!!" diye tısladı yüzüme doğru. o kömür karasına dönen gözlerinde o kadar büyük bi korku vardı ki.. beni kaybetmekten delicesine korkuyodu.

"mecburum ares.." dedim gözlerinin taa içine bakarak. ve ona o an, sadece onun anlayabileceği küçük bi bakış attım.. sabah bana cam evde söylediği sözü hatırlatır gibi.. zihnini boşalt ve alevin sana itaat etmesini sağla.

ares'in gözlerinde bi aydınlanma oldu, yutkundu ve kolumu yavaşça bıraktı ama bedeni hala saldırıya hazır bi yay gibi gergindi.

yavaş adımlarla lidya'ya doğru yürümeye başladım. her adımımda zindanın o soğuk taş zemininde yankılanan ayak sesim beynimi tırmalıyodu. lidya zafer kazanmış gibi iğrenç bi şekilde sırıtıyodu, gümüş hançeri annemin boynundan hafifçe çekti.

"aferin küçük efsane.. akıllı kız," dedi dudaklarını yalayarak. tam önünde durduğumda, o soğuk ve sert elleriyle kolumu sıkıca kavradı. sivri dişleri uzadı, boynuma doğru eğilmek için ağzını kocaman açtı..

işte o saniye.. zihnimi tamamen boşalttım ve damarlarımda akan o efsanevi gücü serbest bıraktım!!

"bana. dokunma!!" diye çığlık attım!!

avuç içlerimi aniden lidya'nın göğsüne yapıştırdım ve parmak uçlarımdan devasa, kör edici bi mor alev patlaması fışkırdı!! patlama o kadar şiddetliydi ki zindanın içi bi anda mor bi gündüze dönüştü!!

lidya acı dolu, kulakları sağır eden bi çığlık atarak geriye doğru uçtu!! metrelerce savrulup zindanın o kalın taş duvarına çarpıp yere yığıldı. üstündeki kıyafetler kavrulmuştu, göğsü kapkara olmuştu resmen!! gümüş hançer büyük bi şangırtıyla yere düştü.