Karanlık Lise: Kan Bağı

"ne babası anne ne diyosun sen!!" diye bağırdım zindanın o soğuk duvarlarında sesim yankılanırken. beynim uyuşmuştu resmen algılayamıyodum. "benim babam kayseri'de bi muhasebe şirketinde çalışıyo.. her bayramda bana harçlık yollayan, kel ve göbekli bi adamdan bahsediyoruz. bizi nasıl bulucak ayrıca niye bulsun!!"

annem ağlayarak başını iki yana salladı. pars'ın geniş omuzlarına tutunarak ayakta durmaya çalışıyodu. "o adam senin gerçek baban değildi gece.." diye hıçkırdı. "senin o eşsiz kanını, büyükannenden gelen o mirası konseyden saklamak için normal bi hayatımız varmış gibi göstermek zorundaydım. kayseri'deki o adam sadece para ödediğimiz bi figürandı.."

ne?? benim bütün hayatım koca bi yalan mıydı yani!! o her pazar beraber dizi izlediğimiz günlerin, sıradan sıkıcı hayatımın hepsi bi tiyatro muydu?? bacaklarımın bağı çözüldü, düşücektim ki ares o buz gibi elleriyle belimden kavradı beni.

"gerçek baban.." diye devam etti annem titreyerek, o kömürleşmiş halde yerde yatan lidya'ya korkuyla bakarak. "konseyin kurucusu.. vladimir."

bu ismi duyduğu an ares'in bedeni kaskatı kesildi. beni tutan elleri o kadar sıkılaştı ki canım yandı.. ares'in gözlerindeki o kan kırmızı renk bi anda parlayıp söndü. "sen.. sen vladimir'in kızı mısın?" diye fısıldadı ares inanmayan gözlerle bana bakarak.

"kim o adam ares!!" diye ağlamaya başladım ellerimle yüzümü kapatarak. "ben kimim ya ben kimim!!"

"burda aile draması yaşamanın sırası değil!" diye kükredi pars aniden o kalın, boğuk sesiyle. havayı kokladı, kehribar gözleri karanlıkta fıldır fıldır dönüyodu. "bu alevin kokusu bütün okulu sardı.. konseyin diğer muhafızları buraya geliyo. kan kokusu her yerde!"

ares anında o ukala ve soğuk kanlı haline geri döndü, beni arkasına aldı. "haklısın sokak köpeği.." dedi pars'a bakarak. ilk defa ona böyle ciddi bakıyodu. "annesi burda kalamaz. onu ormana, kendi bölgene götür. orman kanunları gereği konsey sizin sınırlarınıza izinsiz giremez."

"peki ya gece?" dedi pars hırlayarak bana bakıp. "onu o cam kafesinde saklamana izin vermicem kan emici. o benimle gelicek!"

"ona o alevi kontrol etmeyi ben öğretiyorum!!" diye kükredi ares, pars'ın üstüne yürüyerek. "benim yanımda güvende. şimdi kadını al ve burdan defol!!"

"anne.." diye ağlayarak anneme doğru bi adım attım ama annem bana şefkatle ve acıyla baktı. "ares haklı kızım.. ormana gidersen konsey orayı yakıp yıkar. gücünü kontrol etmeyi öğrenene kadar ares'le kal. yemin ederim sana herşeyi anlatıcam ama şimdi gitmeniz lazım!!"

pars sinirle duvara bi yumruk attı, taşlar un ufak oldu resmen. ama mecburdu. annemi dikkatlice kucağına aldı. "sana yemin ederim gece.." dedi o alev alev yanan gözlerini bana dikerek. "işler sakinleştiği an gelip seni o vampirin elinden alıcam."

ve pars annemle birlikte o inanılmaz hızıyla zindanın karanlık merdivenlerinde gözden kayboldu..