Karanlık Lise: Kan Bağı

suyun o ayna gibi pürüzsüz yüzeyindeki yansımama bakarken nefes almayı unuttum resmen.. o sıradan, sıkıcı kahverengi gözlerim gitmiş, yerine sanki zifiri karanlık bi kuyu gelmişti!! tamamen simsiyah olmuşlardı ve etraflarında incecik, alev alev yanan kan kırmızısı bi halka vardı. tıpkı şöminenin içinde gördüğüm o yaşlı ve ölümcül gözler gibi.. babamın gözleri gibi!!

"ares.." diye fısıldadım, sesim o kadar yabancı ve soğuk çıkmıştı ki kendi sesimden bile korktum.

ares anında çenemi o buz gibi parmaklarıyla kavrayıp yüzümü kendine çevirdi. gözlerimi gördüğü an bedeni kaskatı kesildi. o her zamanki ukala ve yenilmez ifadesi bi saniyeliğine sarsıldı. kömür karası gözlerinde inanılmaz bi acı ve öfke belirdi.

"lanet olsun.." diye tısladı dişlerinin arasından. elleri yanaklarımı daha sıkı kavradı. "mühür sadece yerini belli etmiyo gece.. vladimir kendi karanlığını senin kanına zerk ediyo! seni içerden dönüştürüyo!!"

o an içimde inanılmaz bişey oldu.. korku yoktu. panik, üzüntü ya da o sıradan kızın hissettiği o çaresizlik hissi tamamen uçup gitmişti. yerine o kadar soğuk, o kadar kibirli ve güçlü bi his geldi ki.. damarlarımda kaynayan o mor alevin rengi aniden değişmeye, koyu, simsiyah bi mora dönüşmeye başladı!!

suyun içindeki gümüş parıltılar etrafımdan kaçışıyo, benim karanlık enerjim gölün o kutsal suyunu bile zehirliyodu sanki.