Karanlık Lise: Kan Bağı

"ne saçmalıyosun sen ya" diyebildim sadece sesim titrerken. gözlerimi ondan alamıyodum. dünkü o devasa kurdun kehribar rengi gözleri kafamın içinde yankılanıyodu resmen. geri adım atmaya çalıştım ama çocuk o kadar sıcaktı ki alev alev yanıyodu etraf.

tam o sırada koridorda buz gibi bi rüzgar esti sanki.. etraftaki bütün o ergen fısıldaşmaları bıçak gibi kesildi. kafamı çevirdiğimde onu gördüm. ares... elleri cebinde, siyah deri ceketiyle ağır ağır bize doğru geliyodu. ama yürüyüşünde o kadar yırtıcı bi hava vardı ki herkes korkuyla kenara çekiliyodu yutkunarak.

"kızı rahat bırak sokak köpeği.." dedi ares buz gibi o tehlikeli sesiyle. sesi koridorda çınladı resmen.

pars aniden önüme geçip beni geniş omuzlarının arkasına aldı. boğazından dün gece ormanda duyduğum o korkunç hırlamanın resmen aynısı çıktı. "sen kendi işine bak kan emici," diye tısladı pars kazağını yırtıcakmış gibi duran kaslarını kasıp yumruklarını sıkarken. "o benim, anlıyomusun? ondan uzak durucaksın."

benim mi?? ne zaman onun olmuştum ya alt tarafı sabah dolabımın önünde önümü kesmişti!! ama kalbim o kadar hızlı atıyodu ki nefes alamıyodum. bi tarafta alev gibi yanan pars, diğer tarafta etrafı donduran ares... ikisinin arasında sıkışıp kalmıştım resmen o çilekli şampuan kokumla..

ares alayla sırıttı, ama gözleri hiç gülmüyodu. kıpkırmızı parlıyodu resmen "senin mi? kız senin o iğrenç ıslak köpek kokuna dayanamıyo bile." bir anda ares'in nasıl o kadar hızlı hareket ettiğini göremedim bile, insan üstü bi hızla saniyeler içinde pars'ın tam dibinde bitti.

pars aniden onun deri ceketinin yakasına yapıştı, ares de onun boynuna buz gibi elini attı. "seni parçalarım!" diye gürledi pars. bütün okul bizi izliyodu herkes çığlık çığlığa köşelere kaçışmıştı.

"durun npyosunuz!!" diye bağırdım dayanamayıp. ama sesim o kadar cılız çıkmıştı ki ikisi de beni duymadılar bile. tam birbirlerine giriceklerdi ki müdürün o gıcık sesi duyuldu.

"neler oluyo burda!! hemen ayrılın!!"

pars ares'i sertçe itti, ares de ellerini cebine koyup sanki üstündeki pisiği silkeler gibi ukalaca üstünü başını düzeltti. ares bana doğru o kömür karası gözleriyle son bi kere baktı.. "gece ormana bi daha tek başına girme küçük kız.. herkes benim kadar merhametli olmaz.." dedi ve dönüp gitti.

pars nefes nefese kalmıştı bana döndü, elini uzattı gözlerindeki o öfke gitmiş yerine yumuşacık bi bakış gelmişti ama korkuyla geri çekildim.. "bana dokunma.." dedim ve koşarak uzaklaştım ordan.. tuvalete girip kapıyı kilitledim ve aynaya bakıp ağlamaya başladım.. ben kimdim ve bu yakışıklı ama piskopat doğaüstü yaratıklar benden ne istiyodu??

(Y.N: çıldırıcamm kızlarrrr aresle pars birbirine girdii resmen okulun ortasında.. ayyy yazarken heyecandan nefesim kesildi yemin ederim kalbim güm güm attı. bu bölüm biraz aksiyonlu oldu umarım begenirsiniz. yarın yine okul var fizik sınavım çok zor offf neyse siz hikayeye odaklanın ben gidip biraz test çözmeye çalışıyım. yeni bölüm yakında gelicek öptüm)