Karanlık Lise: Kan Bağı

"ANNEE!!"

çığlığım yanan ormanın içinde öyle bi yankılandı ki, etrafımızdaki alevler bile bi anlığına titredi sanki. hiç düşünmeden ileri atıldım ama ares o çelik gibi kollarıyla beni belimden yakalayıp kendine çekti.

"dur gece!!" diye kükredi kulağımın dibinde. "o hançerdeki zehir saniyeler içinde kalbini durdurur! bi adım daha atarsan onu öldürür!"

dimitri o iğrenç, kan dondurucu kahkahasını attı. kel kafası alevlerin ışığında parlıyodu. annemin boynuna dayadığı o yeşil parlayan hançeri hafifçe bastırdı, incecik bi kan damlası annemin solgun teninden aşağı süzüldü. nefesim kesildi.. bütün dünyam durdu resmen.

"vladimir'in kızı.." diye tısladı dimitri, gözleri hastalıklı bi zevkle parlıyodu. "baban seni istiyor. onun krallığına dönmeyi kabul et, bu değersiz kadının hayatını bağışlayalım. yoksa.. bu zehrin onu nasıl yavaş yavaş çürüttüğünü izlersin!"

"onu bırak pislik herif!!" diye hırladı pars, devasa siyah kurt formunda yere pençelerini geçirerek. hırıltısı yeri titretiyodu ama o da bi adım atmaya cesaret edemiyodu.

beynim durmuştu sanki.. annemi kurtarmak için ne kadar uğraşmıştım, o cam evde onu bulduğumda nasıl ağlamıştım.. şimdi onu tekrar kaybedemezdim!! alevlerim ellerimde kontrolden çıkmış gibi yanıp sönüyodu ama dimitri'ye vurursam annemi de yakardım.

teslim olmalıydım.. başka çarem yoktu. tam ağzımı açıp 'kabul ediyorum' diyicektim ki.. zihnimin o karanlık, buz tutmuş köşesinde bi kıpırtı hissettim. ares!!