Karanlık Lise: Kan Bağı

gecenin o dondurucu rüzgarı yüzüme çarparken, nefesimi tutmuş bi şekilde kayalıkların arkasına saklanmış bekliyodum. şatonun o devasa, siyah demir kapılarının önünde devriye gezen onlarca konsey muhafızı vardı.

ve sonra.. o ses duyuldu.

pars'ın o yeri göğü inleten, vahşi alfa uluması dağlarda yankılandığı an, gölge zirve'nin o ölümcül sessizliği resmen paramparça oldu!! karanlığın içinden fırlayan yüzlerce kurt, gözlerini kan bürümüş bi şekilde şatonun kapılarına doğru atıldı!!

kurtlar, şatoyu koruyan o görünmez kara büyü kalkanına çarptıklarında inanılmaz bi patlama koptu!! mavi ve siyah kıvılcımlar havada uçuşurken, şatonun bütün alarm çanları o sağır edici sesiyle çalmaya başladı. kapıdaki muhafızlar panikle oklarını ve zehirli mızraklarını çekerken, içerden yüzlerce yeni vampir avluya doğru akın ediyodu.

planımız işe yarıyodu!! bütün dikkatleri ön kapıdaydı!

zihnimin o karanlık odasında ares'in sesini duydum. şimdi kraliçem.. sıkı tutun.

ares o buz gibi, güçlü kollarıyla belimi kavradı ve beni kendine yapıştırdı. siyah deri ceketinin o tanıdık kokusu burnuma dolarken, ares insanüstü bi hızla yerden koptu!! pürüzsüz, sarp kayalıkların üzerinden, şatonun arka tarafındaki devasa kuleye doğru resmen uçuyoduk!! yerçekimi onun için bi hiçti sanki.

kuledeki o açık, gotik balkona sessiz bi gölge gibi konduğumuzda hemen kılıçlarımızı çektik.

içerisi zifiri karanlıktı ama benim gözlerim anında o karanlığa alıştı.. melez gücüm sayesinde her detayı, her kan kokusunu en ince ayrıntısına kadar alabiliyodum.

taş koridorlarda sessizce ilerlerken, aniden köşeyi dönen üç tane konsey muhafızıyla burun buruna geldik!!

"ka-!!" muhafızlardan biri bağırıp alarm vericekti ki..

hiç düşünmeden bacağımdaki o iki siyah hançeri çektim. avuçlarımdan fışkıran o koyu mor alevleri saniyeler içinde hançerlerin keskin çeliğine aktardım!! mor alevlerle yanan iki bıçağı muhafızlara doğru öyle bi fırlattım ki.. hançerler havada ıslık çalarak ikisinin tam kalbine saplandı!! adamlar daha ne olduğunu bile anlayamadan siyah bi duman eşliğinde küle dönüştüler!!

üçüncü muhafız dehşet içinde bana doğru saldırıcaktı ki, ares o siyah uzun kılıcıyla adamın arkasında belirdi ve tek bi kusursuz hamleyle kafasını uçurdu.

ares kılıcını indirip o ukala, hayranlık dolu bakışlarıyla bana döndü. "hançerleri alevlendirmek mi.. etkileyici bi hamleydi küçük kız."

"öğreniyorum.." diye sırıttım nefes nefese.

koridorun sonuna geldiğimizde.. karşımızda duran şeyle ikimiz de kaskatı kesildik.

devasa, en az iki katlı bi ev büyüklüğünde, tamamen obsidyen taşından yapılmış simsiyah bi kapı duruyodu. kapının üstünde, tıpkı benim köprücük kemiğimi dağlayan o iğrenç mühür gibi.. siyah bi taç ve kanayan bi gül işlemesi vardı. vladimir'in taht odası..

ve o devasa kapının tam önünde, elinde içi o iğrenç, parlayan yeşil zehirle dolu bi cam şişeyle dimitri duruyodu!!

"ne kadar da tahmin edilebilirsiniz.." diye tısladı dimitri, kel kafası meşalelerin ışığında parlarken. o iğrenç yüzünde hastalıklı bi sırıtış vardı. "sokak köpekleri kapıda havlarken, küçük prenses ve onun koruması arka kapıdan giriyor. vladimir bu senaryoyu saatler önce yazmıştı."