Karanlık Lise: Kan Bağı

vladimir'in o saf karanlıktan yapılmış devasa gölge kılıcı, benim mor alevden kubbüme çarptığı an yerçekimi yok oldu sanki!!

çarpışmanın şiddetiyle şatonun zeminindeki o kalın obsidyen mermerler tuz buz oldu. kulakları sağır eden o patlama sesiyle birlikte dizlerimin üstüne çöktüm. burnumdan ince sıcak bi kan süzüldüğünü hissediyodum. vladimir kılıcını kubbeye o kadar sert bastırıyodu ki, mor alevlerim titremeye, kubbe yavaş yavaş çatlamaya başlamıştı!

"sen sadece melez bi hatasın!" diye kükredi vladimir, gözlerindeki o kan kırmızısı ateş alev alev yanarken. "benim asırlık gücüme karşı ne kadar dayanabiliceğini sanıyosun?!"

kollarım titriyodu, nefesim kesiliyodu. haklıydı.. o binlerce yıllık bi canavardı, ben ise gücünü yeni keşfeden sıradan bi kızdım. kubbe tam tepemden çatlayıp gölge kılıcının ucu içeri girdiği an...

"onu tek başına yeniceğini kim söyledi?!"

ares!!

o zehirli panzehir şişesini dikkatlice deri ceketinin iç cebine yerleştirdi. zehrin yaktığı, derisinin eridiği o siyah damarlarla kaplı elini hiç umursamadan, diğer eliyle o efsanevi siyah-gümüş kılıcını çekti!!

boynumdaki gümüş kılıç mührü aniden alev gibi yandı!! kan bağımız sayesinde ares'in o dondurucu gücü doğrudan benim damarlarıma aktı. ares benim alevlerimin içinden bi gölge gibi fırladı ve kılıcını vladimir'in gölge kılıcına öyle bi geçirdi ki!!

kıvılcımlar havada uçuşurken vladimir ilk defa geriye doğru bi adım atmak zorunda kaldı!

"senin gibi zayıf bi vampir bozuntusu mu kızıma kalkan olucak?" diye alayla tısladı vladimir. "elindeki o lanet zehir yavaş yavaş kalbine ilerliyor ares.. çok yakında kraliçenin önünde bi kömür yığınına dönüceksin!"

"o kraliçe için cehennemde bile yanmaya razıyım!" diye hırladı ares.

ares'in hızı gerçekten inanılmazdı, kılıcı havada sadece siyah bi çizgi olarak görünüyodu. ama vladimir.. vladimir resmen gölgelerin efendisiydi. ares her saldırdığında vladimir bi dumana dönüşüp başka bi köşeden çıkıyo, ares'in zehirli kolundaki zayıflığı kullanıp onu hırpalıyodu.

ares göğsüne aldığı ağır bi darbeyle duvara savrulduğunda çığlık attım. "ARES!!"

vladimir o iğrenç kahkahasını atıp ares'in üstüne doğru yürürken beynim yıldırım hızıyla çalışmaya başladı. vladimir bu karanlık odada, gölgelerin içinde yenilmezdi. karanlıktan besleniyodu! o zaman.. karanlığı yok etmem gerekiyodu!!

gözlerimi kapattım ve zihnimin o frekansına, pars'a ulaştım. kapıda hala kıyasıya savaşan sürünün seslerini duyabiliyodum.

PARS!! diye bağırdım zihnimden. BATI KULESİNDEYİZ!! KULEYİ YIK!! IŞIĞA İHTİYACIM VAR!!

zihnimde pars'ın o kan dondurucu alfa kükremesini duydum. EMREDERSİN KRALİÇEM!! SÜRÜ, BATI KULESİNE!!

saniyeler içinde, taht odasının dışından inanılmaz bi gürültü koptu. onlarca devasa kurdun, bedenlerini aynı anda o kalın taş duvarlara ve devasa vitray camlara çarptığını hissettim. duvarlar sarsıldı, tavan titredi ve sonra...

CRASHHHH!!!!

taht odasının o devasa siyah camları paramparça oldu!! dışarıdan vuran o buz gibi dağ rüzgarı ve kör edici, gümüş rengi dolunay ışığı odaya doldu!!