Karanlık Lise: Kan Bağı

tuvalette ne kadar ağladım bilmiyorum.. gözlerim kıpkırmızı olmuştu aynaya baktığımda kendimden korktum resmen. eve nasıl gittiğimi hatırlamıyorum bile, beynim uyuşmuş gibiydi. içeri girdiğimde annem mutfakta yemek yapıyodu, ona bişeyler sormak istedim artık dayanamıyodum.

"anne biz buraya niye taşındık gerçekten?" dedim bi anda.

annemin elindeki bıçak birden büyük bi gürültüyle tezgaha düştü. bana öyle bi korkuyla baktı ki noluyo ya dedim içimden, yüzü bembeyaz olmuştu. "babanın işi canım biliyosun işte değişiklik olsun dedik.." dedi kekeleyerek ama yalan söylediği o kadar belliydi ki. üstüne gitmedim, daha fazla yalan dinlemek istemiyodum odama kapandım.

ertesi gün okulda o ikisini, yani ares ve pars'ı görmemek için dua ediyodum. öğle arasında kafeteryaya inmek yerine okulun o kasvetli ve devasa kütüphanesine kaçtım. kimse gelmezdi buraya, eski kitap kokan karanlık bi yerdi. tozlu rafların arasında dolaşırken aklımda sadece o kehribar ve kırmızı gözler vardı.. elime rastgele eski kalın bi kitap aldım, "gölge kasabası ve kadim efsaneler" falan yazıyodu üstünde.