Karanlık Lise: Kan Bağı

kütüphanenin o devasa ahşap kapısı büyük bi gürültüyle duvara çarpıp açıldığında yerimde sıçradım resmen kalbim ağzıma gelmişti.. ares hiç istifini bozmadı ama o kömür karası gözleri yavaşça kapıya kaydı.

gelen tabi ki oydu.. pars.

üstündeki siyah tişört sırılsıklam olmuştu, dışarda yağmur mu başlamıştı o heyecandan farketmemiştim bile. geniş göğsü hızla inip kalkıyodu ve gözleri... o kehribar sarısı gözleri karanlıkta resmen alev alev yanıyodu. sinirden deliye dönmüş gibiydi.

"çekil ondan pislik kan emici!" diye kükredi pars kütüphanenin o tozlu sessizliğini yırtarak. sesi o kadar gür çıkmıştı ki camlar titredi sandım.

ares yavaşça benden uzaklaştı, yüzünde yine o sinir bozucu, buz gibi ukala sırıtışı vardı. ellerini yavaşça deri ceketinin ceplerine soktu. "sokak köpeğimiz de gelmiş.. tasmanı kim çözdü senin?" dedi o alaycı sesiyle.

pars bi saniye bile beklemeden, insan üstü bi hızla ares'in üstüne atladı. ikisi birlikte arkamdaki devasa ahşap raflara çarpıp yere yuvarlandılar. yüz yıllık o kalın, eski kitaplar havada uçuşuyodu. pars'ın boğazından çıkan o korkunç hırlamalar kütüphane duvarlarında yankılanırken, ares sanki hiç efor sarf etmiyomuş gibi sakin görünüyodu.. pars'ın yüzüne inmek üzere olan yumruğunu o buz gibi bembeyaz elleriyle havada yakaladı.