Karanlık Lise: Kan Bağı

pars'ın ağzından dökülen o kelimeler beynimde yankılanırken dünya etrafımda dönmeye başladı resmen.. ares'in sürüsü mü? annemi korurken mi? mideme o kadar ani bi kramp girdi ki iki büklüm oldum, dolabın soğuk metaline tutunmasam kesinlikle yeri boylamıştım..

"sen.. sen ne diyosun pars.." diye fısıldayabildim sadece. sesim bana bile o kadar yabancı geliyodu ki. "ares.. ares katil mi yani? annemin sevdiği adamı..."

pars'ın kehribar gözlerindeki o acı birden yerini yine o vahşi öfkeye bıraktı. geniş omuzları gerildi, ellerini yumruk yaptı. "onlar sadece kanla beslenen canavarlar gece!! sana ondan uzak dur dedim ama sen dinlemedin.. o piskopatın kokusunu üstünde taşıyosun!! bu gece dolunay var, amcamın kanının intikamı için bütün sürü tetikte ve sen gidip o kan emiciye yaklaşıyosun!!"

"bana bağırma!!" diye çığlık attım bütün gücümle. gözyaşlarım sel gibi akıyodu artık, hıçkırıklara boğulmuştum. "benim hiçbişeyden haberim yok anlıyomusun beni rahat bırakın hepinizden nefret ediyorum!!"

pars ellerini uzatıp bana dokunmaya, beni sakinleştirmeye çalıştı ama onu bütün gücümle ittim. o alev gibi yanan vücudundan kaçmak istiyodum. arkamı döndüm ve o labirent gibi okul koridorlarından dışarı doğru koşmaya başladım. arkamdan "gece dur gitme!! orman tehlikeli!!" diye bağırdığını duydum ama zerre umrumda değildi. nefes alamıyodum, boğuluyodum sanki..