Kör Nokta

Bölüm 5: Son Hesap

Kırmızı lazer çizgileri göğsüme doğru kayarken düşünecek vaktim yoktu. Sol omzumdaki yara cayır cayır yanıyordu. Glock’u sol elime geçirdim ve hedef gözetmeksizin duvardaki sarı renkli yangın söndürme vanasına üç el ateş ettim. Dan! Dan! Dan!

Yüksek basınçlı karbondioksit gazı büyük bir gürültüyle odaya boşaldı. Fısss! Saniyeler içinde göz gözü görmez oldu. Görüş sıfıra inmişti, lazerler ve termal kameralar bu yoğun gaz bulutunun içinde tamamen işlevsizdi. Sunucuların uğultusuna bir de gazın çığlığı eklenmişti.

Karanlığı ve ezberlediğim yer planını kullandım. Adım sesleri yaklaştı. İlk siluet önümden geçerken Glock'un kabzasını ensesine indirdim. Adam ses çıkaramadan yığıldı. Diğeri susturuculu silahıyla körleme ateş açtı ama çok geçti; sesin geldiği yöne kalan son iki mermimi sıktım. Tok bir düşme sesi geldi. Yerde yatan adamın kemerinden VIP asansör kartını çekip aldım. Şarjörüm boştu. Silah artık sadece bir demir parçasıydı.

Asansörün aynasındaki adama baktım. Üstüm başım toz, kan ve ter içindeydi. Gömleğimin sağ kolunu dişlerimle yırtıp sol omzuma sıkı bir turnike attım. Acı beni diri tutuyordu. Asansör en üst kata, Vedat Karaca’nın krallığına çıkarken plazanın ışıkları dalgalanmaya başladı. Tarık'ın dijital bombası patlamıştı.