Telgrafın Tellerinde İhanet ve Direniş

3. BÖLÜM: Ateşten Gömlek

Kamil, loş arka odada karşısında dikilen bu genç kadına şaşkınlıkla bakıyordu. Bir telgraf memurundan, üstelik kendisi gibi sıradan, silik bir memurdan ne istiyor olabilirlerdi? Yutkundu, sesini sabit tutmaya çalışarak, "Benim yaşlı bir anam var," dedi. "Fatih'te, dökük bir evde beni bekler. Ben hapse düşersem, ya da daha kötüsü... O kadın sokakta kalır. Ben kahraman değilim hanımefendi."

Zehra'nın yüzündeki sert ifade bir anlığına yumuşadı ama gözlerindeki o tavizsiz ateş sönmedi. "Biliyoruz Kamil Efendi," dedi usulca. "Kahraman olmadığın için buradasın zaten. Fransızlar postanedeki her odayı tuttu, her memuru fişledi. Ama senin gibi başı önde, sadece işine bakan adamları birer eşya, birer tahta masa gibi görüyorlar. Görünmezsiniz onların gözünde. İşte bizim tam da o görünmezliğe ihtiyacımız var."

Zehra, masaya doğru bir adım atıp Kamil'in gözlerinin içine baktı. "Ayrıca bir gerçeği unutuyorsun: Yüzbaşı Dubois dün gece senden şüphelendi. O adamın radarına bir kez girdin mi, tek başına hayatta kalamazsın. Seni ilk bahanede ezer geçerler. Bize yardım etmelisin ki, biz de sana Dubois'nın hamlelerini önceden fısıldayalım."