SON ZİL

salondaki o ölüm sessizliğinin içinde, ege'nin bana uzattığı o büyük, kemikli ele bakakaldım. kalbim göğüs kafesimi dövüyodu resmen. kafamın içindeki mantıklı ses "tutma o eli melis, arkana bakmadan kaç burdan" diye bağırıyodu. ama bedenim mantığımı çoktan terk etmişti.

titreyen elimi yavaşça kaldırdım. nefesimi tutup, parmaklarımı onun avucuna bıraktım.

elimi tuttuğu an, derisinden benim derime yemin ederim alev gibi bi sıcaklık geçti. parmaklarını parmaklarıma kenetledi, elimi sımsıkı ama canımı hiç yakmıycak bi şefkatle kavradı. beni kendine doğru çekti.

kalabalığın fısıldaşmalarını duyabiliyodum. herkez şok içindeydi. vadi koleji'nin ulaşılamaz kralı ege, o iğrenç ezik burslu kızı dansa kaldırmıştı.

merkeze doğru 🎶

beni salonun tam ortasına doğru yönlendirdi. o sırada arkada çalan hareketli müzik aniden kesildi ve yerine çok yavaş, melankolik bi piyano melodisi başladı. sanki her şey bizim için ayarlanmış gibiydi.

ege bana doğru döndü. boştaki elini yavaşça belime yerleştirdi. eli sırtımdaki o derin dekolteye değdiğinde bütün tüylerim diken diken oldu. beni o kadar sert bi şekilde kendine çekti ki, göğsüm onun o taş gibi sert göğsüne çarptı.

"çok... çok yakınsın," diye fısıldadım başımı zar zor kaldırarak.

yüzünde o çarpık gülüşü belirdi ama gözleri kapkaranlıktı. "korkuyo musun burslu?" diye sordu fısıltıyla. nefesi dudaklarıma çarpıyodu.

"senden korkmuyorum," dedim çenemi dikleştirerek. inatçıydım ben, ona boyun eğicek deildim.

başını hafifçe eğip yüzünü boynuma doğru yaklaştırdı. o tanıdık, baş döndürücü kokusu beynimi uyuşturdu. "benden deil," dedi boğuk bi sesle. "bu dünyadan kork. burası seni canlı canlı yutar melis."

"o zaman," dedim gözlerimi onun okyanus gözlerine dikerek. "ben de bu dünyayı onların başına yıkarım."

tehlikeli itiraf ⚡

bu lafım üzerine duraksadı. gözlerindeki o karanlık ateş birden harlandı sanki. belimdeki eli daha da sıkılaştı, beni kendine biraz daha bastırdı. aramızda zerre kadar boşluk kalmamıştı. onun kalp atışını kendi göğsümde hissediyodum. o kadar hızlı atıyodu ki... ege de en az benim kadar heycanlıydı!

"işte bu yüzden," dedi sesi titreyerek. "bu yüzden diğerleri gibi deilsin. sen o sahte plastik kızlara benzemiyosun."

ellerimi onun geniş omuzlarına koydum. siyah gömleğinin altındaki kasların gerildiğini hissedebiliyodum. "sen de göründüğün gibi o kalpsiz canavar deilsin ege," diye mırıldandım cesaretimi toplayıp. "sadece kendini korumaya çalışan yaralı bi çocuksun."

bunu söylediğim an, gözlerindeki o maske saniyeliğine paramparça oldu. dans etmeyi bıraktı. salonun ortasında, yüzlerce kişinin gözü önünde öylece durduk. bana o kadar derin, o kadar savunmasız baktı ki... kalbim acıdı resmen.

elini belimden çekip yavaşça yüzüme çıkardı. başparmağıyla yanağımı okşadı.

"bana bu kadar yaklaşma melis," diye fısıldadı çaresiz bi sesle. gözleri dudaklarıma kaydı. "çünkü yaklaşırsan, seni bidaha asla bırakmam."