SON ZİL

dudakları dudaklarıma o kadar yakındı ki, nefesiyle sarhoş olmuştum resmen. gözlerimi usulca kapattım. kalbim göğüs kafesimi delip çıkıcaktı sanki. tam o an, ege'nin sıcak dudakları dudaklarıma değdi. sadece küçücük bi dokunuştu, dudakları dudaklarıma sadece sürtündü... ama bütün vücudumdan milyonlarca volt elektrik geçti yemin ederim.

ama o büyülü an, kulakları sağır eden bi gürültüyle paramparça oldu.

ŞANGIRRR!

gözlerimi hızla açıp sıçradım. ege de sinirle dişlerini sıkarak arkasını döndü ve beni yavaşça arkasına alarak bana kalkan oldu.

salonun girişinde alara duruyodu. elindeki o koca antika cam vazoyu yere fırlatmış, paramparça etmişti. makyajı ağlamaktan akmış, yanakları kıpkırmızı olmuştu. piskopata bağlamıştı resmen.

"DEFOLUN!" diye çığlık attı. sesi okadar iğrenç ve tiz çıkıyodu ki herkez kulaklarını tıkamak istedi eminim. "hepiniz defolun evimden! parti falan bitti! özellikle sen... sen defol git o çöplüğüne varoş!" diyerek titreyen parmağıyla beni işaret etti.

buzdan duvarlar geri dönüyor 🧊

ege'nin bedeninin kaskatı kesildiğini hissettim. belimdeki o sıcacık eli şimdi yumruk olmuştu, parmak boğumları bembeyazdı. bana dönüp okyanus gözleriyle baktı. az önceki o savunmasız halinden eser yoktu. yerine ölümcül bi buz kütlesi gelmişti.