SON ZİL

alnı alnıma yaslıyken, çatı katında esen o sert rüzgar bile ege'nin teninden bana geçen o yakıcı sıcaklığı dondurmaya yetmiyodu. "benim arkama saklan," demişti. sesi okadar yorgun, okadar çaresiz çıkmıştı ki...

ellerimi yavaşça kaldırıp onun o geniş omuzlarına koydum. siyah okul ceketini avuçlarımın içinde sıktım.

"ben kimsenin arkasına saklanmam ege," diye fısıldadım dudaklarıma vuran nefesine karşı. "eğer bi savaş varsa, yanında dururum. omuz omuza."

bu sözüm üzerine gözlerini yavaşça açtı. okyanus gözleri okadar yakındı ki, içindeki o küçük altın rengi hareleri bile görebiliyodum. yüzünde ilk defa... evet yemin ederim ilk defa o sinir bozucu, alaycı gülüşü deil, gerçekten içten gelen, yorgun ama huzurlu bi tebessüm belirdi. dudaklarının kenarı kıvrıldı.

"baş belası," diye mırıldandı burnunu hafifçe burnuma sürterek. "gerçekten tam bi baş belasısın burslu."

tam o an, o lanet olası okul zili çaldı! yemin ederim bu okulun zilleri hep en yalnış zamanlarda çalıyo!

ege benden yavaşça uzaklaştı ama elleri hala kollarımdaydı. boğazını temizleyip o eski, umursamaz haline geri dönmeye çalıştı ama kulaklarının hafifçe kızardığını görmüştüm bi kere!

"hadi," dedi ceketinin yakasını düzelterek. "aşağı inelim. daha fazla burda kalırsan gerçekten donucaksın."

tek kişilik krallık 👑

sınıfa girdiğimizde herkez put gibi kesildi. ege herzamanki gibi en arka sıraya, cam kenarına doğru yürüdü. ama bi gariplik vardı. ege'nin yanındaki sıra, önündeki sıra ve arkasındaki sıra... hepsi boştu. aras, berk ve cenk ortalıkta yoktu.

vadi koleji'nin lideri, ilk defa o sırasında tek başına, yapayalnız oturuyodu.

yerime geçerken ona baktım. camdan dışarı bakıyodu, çenesi kasılmıştı. kendi arkadaşlarını benim için silip atmıştı. içimde kocaman bi suçluluk duygusu kabardı ama bi yandan da... bi yandan da bana okadar değer verdiğini bilmek midemde kelebekler uçuruyodu.

ders boyunca hoca bişeyler anlattı ama kimsenin dinlediğini sanmıyorum. herkezin elinde telefon, sıranın altından birbirleriyle mesajlaşıyolardı. kesin ege ve Dörtlü'nün dağılmasını konuşuyolardı dedikoducu yılanlar!

bilinmeyen numara 📱

okul çıkışı dolabıma doğru giderken telefonum cebimde titredi. ege'yi bulup en azından bi "iyi misin" demek istiyodum ama mesajı görünce adımlarım bıçak gibi kesildi.

numara kayıtlı deildi. ama mesajın içeriği kanımı dondurmaya yetti.

Gönderen: Bilinmeyen Numara

ege'nin senin için arkadaşlarını sattığını mı sanıyosun ezik? o sadece babasının ona verdiği cezadan kaçmaya çalışıyo. eğer onun o iğrenç sırrını, neden aslında sana yaklaştığını bilmek istiyosan, okul çıkışı eski spor salonunun arkasına gel. tek başına.

nefesim kesildi. ellerim titremeye başladı. "babasının verdiği ceza" mı? ege'nin babasıyla o gün arka bahçede yaşadıklarını benden başka kimse bilmiyodu ki! (yani ben öyle sanıyodum).

"bu bi tuzak melis," dedi iç sesim. "gitme."

ama merak içimi kemiriyodu. ege'nin benimle oynamadığını, bana gerçekten değer verdiğini hissetmiştim. bu mesajı atan kimse, sadece aramızı bozmaya çalışıyodu.