SON ZİL

matematik dersi yemin ederim bitmek bilmedi. ege bütün ders boyunca arkadan ayağıyla sandalyeme vurup durdu. bilerek yapıyodu, sırf beni delirtmek için! en sonunda dayanamayıp ayağa fırladım.

"YETER ARTIK KES ŞUNU!" diye bağırdım.

sınıf anında ölüm sessizliğine büründü. matematik hocası kel kel bana bakıyodu. "neler oluyor orda melis hanım?" dedi sinirle.

arkama döndüğümde ege'nin yüzünde o masum (!), melek gibi ifade vardı. "ben bişey yapmıyorum hocam," dedi o kalın ve pürüzsüz sesiyle. "yeni arkadaşımız biraz fazla stresli galiba."

"sen var ya tam bi..." diye tıslarken hoca lafımı kesti.

"ikiniz de! okul çıkışı kütüphaneye gidiyosunuz. cezalısınız. bütün o yeni gelen kitaplar dizilicek!"

inanamıyorum ya! okulun ilk gününden hem düşman edinmiştim, hemde ceza almıştım. üstelik o düşmanla aynı ortamda kalmak zorundaydım. bu okul benim sonum olucaktı galiba.

kütüphane: tehlikeli sular 🌊