SON ZİL

arabanın içindeki o dijital ekranda parlayan ŞİRKET MERKEZİ - BABAM yazısı, kapalı bi alanda çalan siren sesi gibi yankılanıyodu beynimde.

nefesim kesilmişti. ege'nin direksiyonu sıkan ellerinin boğumları bembeyaz olmuştu. çenesindeki kaslar o kadar şiddetli seğiriyodu ki, dişlerinin kırılmasından korktum.

"açma," diye fısıldadım panikle. "ege lütfen, açma şu telefonu."

ama ege derin, titrek bi nefes aldı ve gözlerini yoldan ayırmadan elini ekrana uzattı. yeşil tuşa dokundu.

arabanın hoparlör sisteminden, o adamın kükreyen, iğrenç sesi bütün arabayı doldurdu.

"SEN NE YAPTIĞINI SANIYOSUN EGE?!" diye bağırdı adam. sesi o kadar yüksek ve öfkeliydi ki irkildim. "O BÜTÜN OKULA YAYILAN FOTOĞRAF DA NE?! SANA O VAROŞ KIZDAN UZAK DURUCAKSIN DEMEDİM Mİ BEN? BÜTÜN İTİBARIMI, ŞİRKETİN ADINI İKİ PARALIK ETTİN!"

ege hiç istifini bozmadı. gözlerindeki o korku tamamen silinmiş, yerini buz gibi bi kararlılık almıştı.

"bağırmayı kes," dedi ege ölümcül bi sakinlikle. sesi arabanın içinde jilet gibi yankılandı.

karşı taraf bi an afalladı. adam muhtemelen ege'den özür, yalvarış falan bekliyodu.

"bana bak," diye tısladı babası. "o kızı da, o ailesini de bitiricem anlıyo musun? annesi şu an o fabrikada son dakikalarını geçiriyo, bursu zaten iptal-"

"eğer ona veya annesine dokunursan," diye böldü ege. sesi ilk defa bu kadar gür ve korkunç çıkmıştı. "eğer onların saçının tek bi teline zarar verirsen baba... berke'yle aylardır üzerinde çalıştığımız o dosyaların hepsini, şirketindeki o kara para aklama ve rüşvet belgelerinin tamamını yarın sabah bütün haber bültenlerine servis ederim."

telefonda ölüm sessizliği oldu. adamın nefes alışverişini bile duyabiliyodum.

"sen... sen beni mi tehdit ediyosun?" dedi adam inanamayarak. ama sesindeki o özgüven çoktan sarsılmıştı.

"ben tehdit etmem," dedi ege karanlık bi gülüşle. "ben sadece şah mat yaparım. şimdi beni iyi dinle. bizden uzak durucaksın. melis'in yanından bile geçmiyceksin. şartlarımı yüz yüze konuşucaz. ve o zamana kadar uslu dur."

ege parmağını ekrana sertçe basarak aramayı sonlandırdı. ardından hiç düşünmeden arabanın konsolundaki bluetooth sistemine yumruğunu öyle bi geçirdi ki, ekran çatlayıp tamamen karardı. takip edilme riskini sıfıra indirmişti.

yeraltındaki dahi 🖥️

araba istanbul'un en lüks ama en gözden uzak rezidanslarından birinin kapalı otoparkına girdiğinde, ikimiz de ter içindeydik. ege arabadan inip hemen benim kapımı açtı ve elimi sımsıkı tuttu.

asansörle en üst kata, çatı katı dairesine çıktık. kapıyı çalmadan ege şifreyi girip içeri daldı.

içerisi devasa bi loft daireydi ama evden çok bi teknoloji üssü gibiydi. masanın üzerinde yanyana dizilmiş dört tane kocaman monitör, etrafta kablolar, pizza kutuları...

ve bilgisayarların başında oturan, gözlüklü, ege'yle yaşıt ama ondan çok daha rahat görünümlü bi çocuk vardı.