SON ZİL

o arka bahçedeki olaydan sonra sınıfa nasıl döndüm, o sıraya nasıl oturdum inanın hiç bilmiyorum. beynim uyuşmuş gibiydi. hoca tahtada bişeyler anlatıyodu ama benim gözüm hep çarprazımdaki o boş sıradaydı.

ege o gün okula geri dönmedi.

gece yastığa kafamı koyduğumda bile o tokatın sesi kulaklarımda yankılanıyodu. okulda terör estiren, herkesin önünde önünü iliklediği o çocuğun babası karşısında nasıl ufalandığını görmek... midemde koca bi taş oturmuş gibi hissettiriyodu.

"sana ne melis ya," dedim kendi kendime karanlık tavana bakarken. "o sana dünyayı dar eden bi zorba. bırak ne hali varsa görsün."

ama yalan söylüyodum. içim acımıştı işte.

ertesi gün: maskeler takılıyor 🎭

sabah okula girerken adımlarım geri geri gidiyodu. onu gördüğümde ne yapıcaktım? acıdığımı belli etmemem lazımdı. yoksa beni o saniye çiğner geçerdi.

koridorda yürürken onu gördüm. Dörtlü'nün diğer üyeleriyle beraber dolabının önünde duruyodu. kahkaha atıyolardı! ege her zamanki gibi umursamaz, havalı ve... mükemmel duruyodu. omuzları dikti, kıravatı yine o iğrenç derecede çekici şekilde gevşetilmişti.