SON ZİL

kimya dersinden sonra bütün gün ege köşe kapmaca oynadık resmen. yani o benden kaçtı, ben de ondan. kantinde onu her gördüğümde yönümü deiştirdim. o da zaten Dörtlü'nün yanından hiç ayrılmadı. sanki o laboratuvarda bana "melis" diyen, o yaralı ses tonuyla konuşan çocuk o deilmiş gibi... yine o soğuk, ulaşılmaz vadi koleji kralı maskesini takmıştı.

erkekler harbi çok garip yaratıklar ya. bi anları bi anlarını tutmuyo sinir şey!

otobüs durağında sırılsıklam 🥶

okul çıkışı hava birden inanılmaz bozdu. sabah günlük güneşlik olan gökyüzü kapkara bulutlarla doldu ve bi anda bardaktan boşalırcasına yağmur başladı.

şemsiyem tabi ki yoktu! okulun kapısından çıkıp otobüs durağına kadar koşana kadar sırılsıklam oldum. formam üstüme yapıştı, saçlarımdan sular damlıyodu. "harika," diye mırıldandım titreyerek. "bi zaturemiz eksikti o da tam oldu."

durakta benden başka kimse yoktu çünkü bizim okuldaki herkesin ya kendi özel şöförü var, ya da altlarında son model arabalar... ezik burslu olmak yağmurda bile zor yemin ederim.

tam burnumu çekip titrerken, sokağın başından siyah, camları simsiyah filmli bi porsche belirdi. yavaşladı, yavaşladı... ve tam önümde, su birikintisini sıçratmadan durdu.

kalbim bi anda maraton koşuyomuş gibi atmaya başladı. bu arabayı tanıyodum.