SON ZİL

revirden sonraki iki gün ege'yi okulda nerdeyse hiç görmedim. sanki yer yarılmış içine girmişti. bende o yokken rahat bi nefes alırım sanıyodum ama... itiraf ediyim, gözlerim hep onu aradı. o buzdolabı gibi koridorlarda onun o heybetli yürüyüşünü görememek bi garip hissettiriyodu.

"saçmalama melis," diye fırçaladım kendimi dolabımın şifresini girerken. "çocuğun sana iki saniye iyi davrandı diye yelkenleri suya mı indiriceksin? o bi zorba!"

ama kafamın içindeki o ses, alnıma dokunan o sıcak parmakların hissini silemiyodu işte.

vadi koleji'nin altın çocukları 👑

okulda herkesin dilinde tek bişey vardı: Büyük Güz Partisi.

bu parti okulun geleneğiymiş. her sene dönem başında en zengin öğrencilerden birinin malikanesinde yapılıyomuş. bu seneki ev sahibi kim dersiniz? tabi ki yılanların şahı Alara.

koridorda yürürken herkesin elinde o yaldızlı, siyah davetiyelerden vardı. alara sadece "kendi seviyesindeki" insanları çağırıyodu. bana davetiye falan gelmemişti tabi ki, umrumda da deildi zaten. o plastik kızların arasında napıcaktım? ben evimde pijamalarımla oturup dizi izlemeyi tercih ederdim.

öğle arasında dolabıma kitaplarımı bırakmaya gittim. kapağı açtığımda, kitaplarımın tam üstünde duran o şeyi gördüm.

kapkara, üzerinde altın rengi mühür olan bi zarf.

kalbim bi anda boğazımda atmaya başladı. "biri yalnışlıkla koydu heralde," diye mırıldandım. zarfı elime aldım, arkasını çevirdim.

üzerinde çok tanıdık, o kusursuz dolmakalem yazısıyla tek bi kelime yazıyodu: Burslu'ya.

siyah elbise ve bir meydan okuma 🖤

zarfı açarken ellerim titriyodu yemin ederim. içinden alara'nın partisinin davetiyesi çıktı. ama davetiyenin arkasına siyah bi kalemle bi not yazılmıştı.

o ucube pijamalarınla evde oturucağını biliyorum. ama eğer o partiye gelmezsen, senden gerçekten korkak bi fare olduğunu düşüncem. oyun daha yeni başlıyo melis. kaçma. - E.

"pislik herif," diye tısladım notu okurken. ama bi yandan da dudaklarımın kenarı kıvrılmıştı yemin ederim. bana resmen meydan okuyodu! ege benim damarıma basmayı çok iyi biliyodu. korkak olduğumu düşünmesine asla izin veremezdim.

ama büyük bi sorunum vardı. alara'nın malikanesindeki o elit partiye gidicek hiçbi kıyafetim yoktu! benim dolabımda sadece kot pantolonlar ve bol tişörtler vardı.

tam o sırada dolabımın alt rafında duran bi kutu gözüme çarptı. siyah, çok şık bi karton kutu. "bu da nerden çıktı ya?" diyerek kutuyu dışarı çıkardım. kapağını açtığımda nefesim kesildi.

içinde simsiyah, ipek gibi duran inanılmaz şık bi elbise vardı. okadar güzeldi ki dokunmaya bile kıyamadım. elbisenin üzerinde küçük bi kağıt daha vardı.

alara'nın gözlerini kör etmek için. giy şunu ve bana kim olduğunu göster.

gözlerim doldu resmen. inanamıyorum... ege bana parti için elbise mi almıştı? hemde kendi cebinden! benim gibi ezik gördüğü, her fırsatta aşağıladığı kıza...