Kayıp

Nasıl hissediyorsun Mısra? Ooo iç ses, nerelerdeydin? Özlettin kendini. Hafıza kaybını tek sen yaşamadın tatlım, neyse ki ben daha akıllıyım da hatırlayabilme şansına sahibim. Gömsen bile sadece hatırlayabilme konusuna takıldım. Nasıl yapacaksın bunu? Sadece okumaya devam et, ben elimden geleni yapacağım.

Derin bir nefes alıp deftere bakmaya devam ettim. Hatırlamayı deli gibi istesem de, yaşadıklarımdan korkuyordum. Simay ve annemin söylemedikleri her neyse, beni kötü etkilemiş olabilirdi. Elim kapağına gittiğinde ne olacaksa olsun dedim, sonuçta bu benim anılarımdı. Kaldığım yeri açıp bir sayfa sonrasını araladım. Bu iki üç gün sonrasının tarihiydi, kaçmaya karar verdiğimin iki gün sonrası. Gözlerim satırları bulurken okumaya başladım.

''Yeni şehrime taşındım, aslında aklımda olmayan bir şehir burası. Gideceğim yerin önemi yoktu, sadece kaçmam gerekiyordu o kadar. Barcelona bana gayet yabancı geliyor ama alışmam gerek. ''

Kaşlarım çatılırken düşünmeye başladım. Barcelona'ya mı gitmiştim, bu delilikti! O şehri bilmiyordum bile, bunu nasıl düşünmüştüm acaba? Okumaya devam ettim.

''Kalacak yer sıkıntım çözüldü, bir otelde kalıyorum. Bugün dil kursuna yazıldım, itiraf etmem lazım ki adresi birine sordum. Bana yardım eden beyefendi oldukça nazikti, anlamam için yavaş yavaş ve kelimeleri basit tutarak konuştu. Bu hareketi gönlümü kazandırırken, ona teşekkür etmekle yetindim. Dönüşünde iş baktım fakat bulamadım. İş bulamazsam ne yapacağımı bilemiyorum. ''

Sayfayı çevirip okumaya devam ettim. Tarih, üç gün sonrasıydı.

''Sana yazmaya üşendim defter, iş buldum! Bir kafede şarkı söylüyorum artık. Hem dil kursu hem de iş beni yorsa da, düzenimi yavaş yavaş kurmaya başladım. Biliyor musun, adres sorduğum kişi vardı ya, onu bir kafede çalışan olarak gördüm. Artık dil kursu çıkışlarında oraya gidiyor, akşam yemeğimi yiyip işe geçiyorum. Çok hoş sohbetinin olduğunu söylemeliyim, konuşurken ses tonu hoşuma bile gitti. Fakat bilirsin, temkinli yaklaşıyorum. Tanımadığım biri sonuçta.

Geçen günlerde bir kedi girdi otele. Adını Osman koydum, turuncu tüylü hafif tombul bir kedi bu. Biraz obur belki ama kedi sevmeyen bana bile sevdirdi kendini kerata! ''

Gülümsedim, kedim olmuştu demek. Şimdi neredeydi acaba? Ne olmuştu? Hala Barcelona'da mıydı?

''Dil kursunda Türk biri var, adı Garcia. Abim gibi olduğunu söylemeliyim, annesini kaybettiği için buraya gelmiş. Türkçe konuşmayı özlemişim cidden. ''

Garcia isminde gözlerimi durdurdum. Kalbimin atışı farklı bir hal alırken derin bir nefes aldım. Garcia... Hadi hatırla Mısra! Ne olur hatırla da, bitsin bu işkence! Kendimi zorlamaya başladım ve gözlerimi kapatıp onun dış görünüşünü hatırlamaya çalıştım. Fakat gördüğüm tek şey karanlıktan ibaretti. Sinirle yatağımdan kalktım ve defteri çekmeceme attım. Odamdan çıktığımda anneme seslenmeden kendimi dışarı attım.

Ayaklarım beni aşina olduğu sokaklardan gezindirirken akşam serinliğini tenimde hissettim. Yaz olmasına rağmen esmesi, hoşuma gitmişti. Adımlarım bir taksi gördüğünde yavaşladı ve elimle durması için taksiye işaret yaptım. İçine bindiğimde gideceğim yeri söyledim.