Kayıp

Garcia Doles

Kapıyı açmak için ayağa kalkıp yürüdüm. Sabahın köründe kim gelmişti bilmiyordum fakat zille ilişki yaşadığı belliydi, basılı tutuyordu. Sinirle kapı kulbunu tuttum ve aşağı indirdim. Kaşlarım şaşkınlıkla havaya kalkarken bedenime sarılan kollarla sinirim geçmişti.

''Derya... '' diye ismi firar ederken ağzımdan kıkırdadı.

''İçeri davet etmeyecek misin beni? O kadar mı kötüyüz yani? '' diyerek benden ayrıldığında en son konuşmamızı hatırladım. Kavga etmiştik yine şu yeni 'sevgilisi' yüzünden.

''Geç içeri. '' deyip kapıyı daha çok açtığımda ayakkabılarını çıkarıp salona geçti. Arkasından kapıyı kapatıp peşinden gittim. Koltuğa oturduğumda konuşmaya başladı.

''Gönlüm razı olmadı. Her telefon görüşmemizde kavga ediyoruz. '' dedi ve bana baktı. Ne olduğu belirsiz biri için kavga etmemiz kadar saçma bir şey yoktu fakat içimden gelmiyordu bu ilişkiyi desteklemek. Derya benim kıymetlimdi, yaşam kaynağımdı ve birine teslim edemezdim.

''Garcia... '' deyip kolumu tuttuğunda ona baktım. Eninde sonunda onu bırakacağımı biliyordum, benim sevgimin karşılıksız olduğunu da. Fakat bu kadar erken olacağını düşünmemiştim.

''Biz nişan tarihi almaya karar verdik. '' sözcükler havaya uçarken onları silahımla vurmak istedim, onların hiç var olmamasını diledim fakat sevdiğimin kelimelerine kıyamadım ve onların beni yaralamasına izin verdim.