Kayıp

''Neden gideceğiz ki? '' diye sordum Simay'a. Bana İspanya'ya gitmekten bahsediyordu.

''Sana anlatmam gereken şeyler var. '' dediğinde başımı salladım. Rüyalarımı süsleyen o adamı bana anlat Simay, bitsin bu içimdeki merak.

''Otur şöyle. '' deyip yatağıma oturdu benimle birlikte. Bakışlarımı ona çevirip kafamı salladım.

''Anlat artık hadi. '' diye ısrar ettim. Söyleyecek kelimelerini seçer gibi biraz durdu, cümlesini toparladı ve dışarıya döküldü o kelimeler.

''Sen kazadan önce İspanya'ya gitmiştin ya, orada uzun bir süre kaldın. '' Biraz duraklayıp

 devam etti. '' Elbette bu süre zarfında arkadaşların da oldu. '' dediğinde devam etmesini bekledim ama etmedi.

''Sadece arkadaş mı? '' diye sordum, o gördüğüm kişi sadece arkadaşım mıydı?

''O arkadaşlarından birinin düğünü olacak önümüzdeki hafta. Onu yalnız bırakmaman lazım. '' diyerek sorumu askıya astı.

''Sen nereden biliyorsun? ''

''Sen tanıştırmıştın bizi. '' sessizce söylediğinde başımı salladım.

''O zaman, sen de bana onu anlat. Düğününe gideceğim insanı bilmeliyim. '' diyerek teklifini kabul ettim. İspanya'ya gidersem belki hatırlayabilirdim, kim bilir belki onu görürdüm.

''İspanya'da olmasına rağmen türk. Annesi rahmetli olunca babasının yanına gelmiş. '' dediğinde adını sordum.

''Garcia, ismi bu. '' dudak büzüp durdum. Bu isim bana tanıdık gelmeli miydi? Gözlerimi kapatıp onu düşünmeye başladım. Belki hatırlardım. Fakat olmadı, göz kapaklarımda resmi yoktu.

''Benim gitmem lazım, annem bekler evde. Sen enişteye de söyle, o da gelsin. İki gün sonrays bilet alırım, ayrıntıları mesaj atarım ben. '' derken ayağa kalktı. Okan'ın geleceğini bilmiyordum.

''Okan da mı gelecek? '' diye sordum birden.

''E, tabi gelecek. Nişanlın sonuçta. '' dediğinde kafamı salladım. Odadan çıktığında yatağa geri atladım.

Neler olacak önümüzdeki hafta? Daha önce İspanya'ya gitmişim ama hatırlamıyordum ki. İspanyolca bilmiyorum, nasıl kalmıştım orada? İngilizceyle mi anlaşmıştık? Nasıl para kazanmıştım, nerede kalmıştım? Kimlerle dost olmuştum?

Ağzımın içini hava doldurup sıkıntıyla üfledim. Onu görecek miydim? Belki gelmeyecekti düğüne, belki davet bile edilmemişti. Dudaklarımı sarkıtıp yatakta döndüm. Bunları düşünmek için daha iki günüm vardı.

***

Marco Williams Lorenzo

Bavulumu çekerek tanıdık gelen o sokaklara girdiğimde yavaşladım. Yavaş yavaş, sanki bu şehri yeniden keşfediyormuşum gibi yürümeye devam ettim. Pek değişiklik olmamıştı, sadece bazı yerlere bina yapılmış, bazı yerlerde de inşaat başlamıştı. Onun evinin oraya gelince durdum. Adımlarımı kapıya yönelttiğimde, kapıyı açtım. Şansıma kapı açıktı. Merdiven kulplarına geldiğimde iç çektim.

Ona burada aşkımı ilan etmiştim.

Onu burada öpmüştüm.

Gözümün önüne o an geldiğinde bir saniye kadar gözlerimi kapattım. Kalbimin atışı hızlandığında gözlerim dolmuştu. Ona olan aşkım ilk günki gibi değildi. Yanımda olmayanı sevmek, kalbimin onunla dolmasına neden olmuştu. Onu ilk günden daha fazla seviyordum şimdi.