Kayıp

KİTABIN MUTLU FİNALİNİN DEVAMIDIR.

***

Aynada bir kez daha kendimi kontrol ettim. Bir kez daha. Sonra bir kez daha. Giydiğim gece mavisi, üst kısmı straplez fakat kollarımı saran dantellerle fazla dekoltesi olmayan, yere kadar düz uzanan elbisem üzerime tam olmuştu. Tamam, belki terzinin de bunda payı vardı ama olsundu.

Omuzlarıma kadar olan saçlarımı düzleştirip iki yandan arkaya tutturmuştum. Yaptığım makyaj fazla ağır değildi, mavi tonlarında far ve ten rengi bir ruj. Bir de maskara tabi.

''Kız bakma süre

kli aynaya, çatlayacak valla. '' dediğinde Simay'a baktım. O gayet rahattı, gamsız işte ne olacak.

''Sus, sanki sen isteneceksin! '' deyip kapattım ağzını. Stresten karnıma ağrı girmişti. Babam nasıl karşılık verecekti, bilmiyordum. Marco biraz ılımlı yaklaşırdı, ona şüphem yoktu ama babamdan korkuyordum. Marco'nun beni istemeye geleceğini söylediğimde,

''Gavura verecek kızım yok benim! '' diye söylenmişti. Babam tam anlamıyla Anadolu kafasını taşıyordu. Yaban ellere kızını yollamak istemiyordu, ki bu en normal davranıydı. Evin tek çocuğuydum ve kız olduğum için de bu her zaman zor olacaktı, bunu biliyordum. Ben hatta babamın kalpten gideceğini bile düşünmüştüm açıkçası!