Lolipop / Texting (Tamamlandı)

Oturduğu şezlonga doğru yürüdüm, gönlünü almam gerekiyordu. Kaba davranmıştım ve içim hiç rahat değildi. Sessizce yanındaki şezlonga oturdum ve kapalı gözlerine baktım. Kulağında kulaklıkları vardı.

''Selam. '' gözlerini açmaz sanıyordum ama açmıştı, büyük ihtimalle sesi kısık dinliyordu müziği.

''Selam. Ne zaman geldin? '' hafifçe öksürdü ve yerinde kıpırdandı.

''Bir dakika önce falan. '' kafasını salladı Dağhan.

''Özür dilerim. Barda sana kaba davrandım. '' omuz silkti ve yalandan gülümsedi. Soğuktu, tepemizde öğlen güneşi olsa bile içim buz kesmişti.

''Önemi yok. '' elimi koluna koydum bana bakması için.

''Hayır var. Kalbini kırdığımı biliyorum. '' kolunu kendine doğru çekti. Şaşırmıştım ama bozulmamış gibi yaptım.

''Sen anlık olarak içinden geçenleri ayıklamadan söyledin. Bana karşı olan görüşün bunlarmış yani. '' konuşacağım sırada beni durdurdu.

''Hayır, yalanlamaya kalkma. Ben en azından arkadaşız sanıyordum, erkeklerin bakışlarından rahatsız olursun diyerek öyle konuştum ama yanılmışım. Sevdiğim insanın bana böyle davranması ne kadar acıttığını anlatmama gerek yok. '' derin bir nefes verdi. Boğazıma bir yumru oturmuştu.

''Sevmediğin için sana kızmam ama benden arkadaş olarak gördüğüm kızı elimden aldın Tamay. Yanında olmak için tek sebebim buydu, tek cesaret aldığım noktaydı. Ama hiçliğin ortasında bir hayale odaklanmışım ben ve beni bu rüyadan sen uyandırdın. '' ayağa kalktığında ben de kalktım.

''B-Ben seni bu kadar kırdığımı bilmiyo-...'' lafımı kesti.

''Çünkü sen beni tanımaya bile çalışmadın. '' Biraz durup bakışlarını kaçırarak ekledi. '' Bundan sonra rol yapmaya gerek yok, olduğumuz gibi olalım. İki yabancı. ''

Yanımdan geçip gittiğinde kendimi şezlonga bıraktım. Kötü hissediyordum, haklıydı. Ona şans vermemiştim, kötü davranmıştım. Arkadaş bile olmamıştım. Sıkıntıyla nefes verdim, içim hiç rahat değildi.

Yavaş yavaş kayalığa doğru yürüdüm. Sıcak kum taneleri buz tutmuş ayaklarımı yakıyorlardı ama pek umrumda değildi. Bir kalp kırmak ne kötüydü, ben günah işlenmiştim. Beni seven birini kırmıştım ve onun umutlarına dokunmuştum. Yavaşça kayalığa oturdum ve arkamı bir ağaca yaslayıp denize baktım. Elime aldığım ufak bir dal parçasıyla kum tanecikleriyle oynuyordum.

''Yine canın sıkkın anlaşılan. '' kafamı çevirip baktığımda o yanıma oturmuştu.

''Öyle. '' deyip durdum.

''Neredesin kaç gündür? Göremedim seni bardan sonra. '' omuz silkti ve gülümsedi.

''Biraz kafa dinlemeye ihtiyacım vardı. ''

''Şu günlerde benim de var. '' dedim usulca.

''O zaman gözlerini kapat. '' kaşlarımı çattım.

''Neden? ''

''Kapat işte. '' gözlerimi kapattığımda elimi tuttu. İçim titrediğinde konuştu.

''Varlığımı hissetmen için. Bir yere gitmeyeceğimi bil diye. '' mırıldandı. Kafamı salladım, ellerim ısınmıştı.

''Şuan olmak istediğin yeri düşün. Öyle uçsuz bucaksız bir yer olmasına gerek yok, sevdiğinin yanı bile olabilir. ''

''Tamam. '' diye fısıldadım. Şimdi Loli'nin yanında olmak isterdim ama bu an da güzeldi. Bera bana iyi geliyordu, ses tonu bile içten içe etkiliyordu.