Lolipop / Texting (Tamamlandı)

Otelin arnavut kaldırımlı yoluna girdiğimde düşünceler yine beynime doluşmuştu. Üç dört saatlik olsa da lafa dinlemek bana iyi gelmişti, en azından nefes aldığımı hissetmiştim. Kumlu yoldan biraz geçip otel odama geçeceğim sırada biri bana seslendi.

''Tamay! '' sesin geldiği yere kafamı çevirdiğimde Bartu'yu gördüm, arkasında bizimkiler vardı. Onlarla konuşmak şuan içimden gelmiyordu, zira hala o adamın anlattığı anısında takılı kalmıştım. Üzülmüştüm, böyle bir acıyla ömrü hayatı boyunca yaşayacağı için ona biraz da acımıştım. Her şarkıda aklına düşeceği, her sabah uyandığında hatırlayacağı kadını kaybetmişti. Belki de en kötü şekilde, maviler almıştı onu.

Gözlerine bakınca anlamıştım, hala seviyordu onu. Ondan bahsederken hala sesi titriyordu.

Yürümeyi bıraktım ve Bartu'nun yanıma gelmesini bekledim. Onun ardından İlyas ve Deniz vardı, en arkada Bera. Dağhan'ı görmemiştim, yoktu.

''Neden haber vermedin? Nasıl korktum haberin var mı? '' sıkıntıyla nefes verdim.

''Abartma Bartu, kafa dinlemek istedim sadece. '' sinirle saçlarını karıştırdı.

''Bak, seni anlıyorum ama haber vermen lazımdı. Sen bana emanetsin. '' saçma bir gülümseme oturdu yüzüme.

''İstemedim. Şimdi odamda biraz dinleneceğim. '' arkamı dönüp gideceğim zaman kolumdan tutup çekti. Şaşkınlıktan gözlerim sonuna kadar açıldığında konuştu.

''Ben senin düşmanın değilim Tamay, sadece yanında olmak istiyorum! '' Bera ne zaman yanımıza geldiğini anlamadığım şekilde kolumu Bartu'dan çekmeye çalıştı.

''Bırak kolunu, bir kızın bedenine izinsiz dokunmamalısın ve bu kadar sert olmamalısın. Karşında ne kadar arkadaşın da olsa bir kadın var! '' Bartu elini çektiğinde bu kez Bera'nın yakasını tuttu.

''Sen ne karışıyorsun?! '' olayın şaşkınlığını üzerimden tutup bir kenar fırlattım ve Bartu'nun kolundan çektim. Neyse ki zorluk çıkarmadan bırakmıştı.

''Saçmalama Bartu. Ne yapıyorsun sen? '' diye hiddetle söylendim. Havada kalan elini saçlarına geçirdi ve derin nefesler aldı.

''Bu seninle benim aramda, eden o karışınca bana kızıyorsun? '' kaşlarımı çattım.

''Kendine gel Bartu! Bera doğru bir şey söyledi, yaptığın hareket canımı yaktı. Fiziki değil. '' bakışları değiştiğinde bir şey diyeceği zaman vazgeçti ve arkasını dönüp bir daha arkasına bakmadan yanımdan ayrıldı. Sıkıntıyla nefes verdim, onunla kavga pek etmezdim ama ettiğim zaman nefret ederdim. Bazen dayanılmaz olabiliyordu ve çoğu zaman hatasını kabul etmiyordu.

''Ben Bartu adına özür dilerim. '' dedim Bera'ya. Onun bir şey dememesi iyi olmuştu yoksa kavga daha da büyürdü.

''Önemli değil, ben sadece böyle davranmaması gerektiğini anlatmaya çalıştım ama yanlış anladı beni galiba. '' dedi çenesini kaşırken. Elimi omuzuna koyup sıvazladım.

''Boşver sen. Siniri geçince anlar hata yaptığını. '' dedim ve yanından geçip odama geçtim. Kesinlikle yorucu bir gündü benim için. Üstümü değiştirmeden yatağa kendimi attığımda Loli'ye hiç mesaj atmadığım aklıma geldi. Ondan mesaj gelip gelmediğini kontrol etmek için telefonu açtığımda olmadığını fark ettim.