Öne Çıkanlar
Şu An Trend
Son Eklenenler
FELAKETİN KALBİNDE
Gözlerini ilk açan kişi Owen oldu. Yavaşça koltuğun üzerinde doğrulmaya çalıştı. Saçlarının arasından aşağıya doğru sıcak bir şeyin aktığını hissetti. Elini yavaşça başına götürdüğünde parmaklarının arasına bulaşan kan, zihnini bir anlığına berraklaştırdı.
Halsiz ve yorgun bir şekilde kemerini çözdü. Soluk soluğa koltuğundan ayağa kalkarken bacaklarının titrediğini fark etti. İçini saran korkuyla Laura’ya baktı. Kalbi göğsünde parçalanıyormuş gibi çarpıyordu. Yanına doğru yavaşça yaklaştığında kızın göğsünün inip kalktığını gördü; bu görüntü zihnindeki karanlığı bir nebze olsun dağıttı.
Hâlâ neler olduğunu tam kavrayamamış gibiydi. Sadece refleksle etrafa hareket ediyordu. Laura’dan sonra James ve Jane’e yöneldi. İkisini de sırayla kontrol etti. İkisi de yaşıyordu. Yüzünde buruk bir gülümseme belirdi.
Kapısı hafif aralık olan kokpite adımlar atarken ayağında keskin bir sızı hissetti. Topallayarak kokpite ulaştı. Kapıyı zorlayarak sonuna kadar araladı. İçeri girdiği anda, ağaç yapraklarının keskin, nemli kokusu kokpiti tamamen doldurmuştu. Toprak ve yanık metal kokusu birbirine karışmıştı.
Etrafa bakarken boğazında paslı bir çivi varmış gibi yutkunamadı. Uçağın ön camını paramparça ederek içeri girmiş kalın bir ağaç dalı, kokpitin büyük bir kısmını kaplamıştı. Owen’ın kanı iliklerine kadar çekildi. Genç pilot Frank’in göğsünden saplanan dal, koltuğunu delip geçmişti. Vücudu kanlar içinde hareketsiz duruyordu. Owen titreyen elleriyle eğilip pilotun cansız gözlerini yavaşça kapattı. Ne kadar rahatsız olsa da ceset görmeye alışıktı
Ancak dalın gövdesi burada durmamıştı. Koltuğun arkasına uzanarak bir faciaya daha neden olmuştu. Hostes, emniyet kemerine bağlı bir şekilde can vermişti. Göğsüne saplanan ağaç dalı çevresini tamamen kana bulamıştı. Owen’ın avuç içi terden sırılsıklam oldu.
Bakışlarını Paul’un oturduğu koltuğa çevirdi anda— O gözlerini kırpıştırarak açtı. Başını tutarken parmaklarının arasına bulaşan sıcak kanı gördü. Kaşından süzülen kırmızı damlalar sakallarından kayarak beyaz üniformasını lekeliyordu. Gözlerini sürekli kırpıştırıyordu. Elleriyle kulaklarını kapatıyordu.
Owen hemen yanında belirdi. Paul’un kemerini çözdü, koluna girerek ayağa kalkmasına destek oldu. Fakat Paul, birkaç adım atar atmaz gözleri kalın bir dalın arasına sıkışmış Frank’in cansız bedenine takıldı. “Böyle olmamalıydı,” diye fısıldadı, gözbebekleri büyümüştü. Kollarının titrediğini Owen bile hissedebiliyordu. “Elveda, Frank…”
Tam kokpitten çıkacaklardı ki, hostesin cansız bedeniyle göz göze geldiler. Kadının kemerine bağlı hâlde hareketsiz kalan bedeni, kabine sinmiş kan kokusunu daha da ağırlaştırıyordu. Paul’un sesi bu kez daha kısık, daha çaresizdi. “Molly…” Ellerini gözlerine götürerek yaşlarını sildi. “Benim suçum...”
Adımları ağırlaştı. “Başka kimler…” dedi kelimeler dilinin ucundan yok olup gitti. “Kimler öldü?” Owen, acısını gizleyemeden cevap verdi. “Geriye kalan herkes iyi…” dedi.
İkisi birlikte kokpitten çıkıp kabine yöneldiler. İçerisi sessizlikle doluydu. Tek duyulan şey, herkesin bilinçsiz ağır nefes alışlarıydı. Baygın bedenler koltuklarda hareketsiz yatarken, ortamda toprak ve yanık kokusu hâkimdi.
Bu bölümün ilk 12 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.
Bölüm Yorumları