Seçkinler Akademisi

iskoçyanın o dondurucu soğuğu yüzüme çarparken devasa şatonun siyah demir kapılarından içeri girdim.. seçkinler akademisi... sadece soylu vampirlerin ve elit cadıların girdiği o lanet olası yere benim gibi bi yetimin nasıl kabul edildiğini hala anlamıyodum.

üzerimdeki yırtık siyah kotum, deri ceketim ve postallarımla etraftaki o altın sarısı üniformalı züppelerin arasında resmen sırıtıyodum. herkesin gözü benim üzerimdeydi. yakalarındaki o gösterişli safkan rozetleriyle bana sanki bi böcekmişim gibi bakıyolardı. ama umrumda mıydı? tabi ki hayır... ben bu okulun kurallarına boyun eğicek o ezik kızlardan diğildim.

ilk dersler umduğumdan da sıkıcı geçmişti. gece devriyesi dedikleri saçmalık yüzünden her yer karanlıktı ve şatonun içi garip bi şekilde ürkütücüydü. karnımın guruldamasına daha fazla dayanamayıp yemekhaneye doğru yürüdüm. elimdeki kırmızı meyve suyuyla kalabalığın arasından geçmeye çalışırken olanlar oldu.. ayağım o aptal halıya takıldı ve elimdeki bardakla beraber birinin üzerine uçtum... bam!

kırmızı sıvı bembeyaz, jilet gibi bi gömleğin üzerinden aşağı doğru kan gibi süzülürken etraftaki herkesin aynı anda nefesini tuttuğunu duydum. kafamı yavaşça yukarı kaldırdığımda o buz mavisi gözlerle çarpıştım.

okulun en korkulan çocuğu... poyraz. karanlık dörtlünün lideri.

göz göze geldiğimiz o saniye nefesim boğazımda takılı kaldı.. bembeyaz mermer gibi bi teni vardı ve o kadar kusursuz görünüyodu ki kalbim göğüs kafesimi kırıp çıkıcaktı sanki. buz gibi elleri aniden bileğimi kavradı. teni tenime değdiği an dizlerimin bağı çözüldü. bana o kadar nefret dolu bakıyodu ki anında buz kestim.

bana doğru eğildi, o keskin nane ve karanlık kokusu burnuma dolarken dudakları kulağıma tehlikeli bi şekilde yaklaştı..

"dokunma bana küçük kız," dedi o pürüzsüz, ölümcül sesiyle. kelimeleri ruhuma jilet gibi kazındı. "senin kanın benim cehennemim olacak."