Seçkinler Akademisi

dudaklarımdaki o küçük siyah kan damlası poyrazın diline değdiği o saniye, odanın içindeki bütün devasa pencereler aynı anda korkunç bi gürültüyle patladı!!

etrafa saçılan cam kırıkları yüzümüze bile gelmeden havada asılı kaldı.. poyrazın bedeni o kadar kaskatı kesilmişti ki taş bi duvara sarılıyodum sanki. dudaklarını dudaklarımdan yavaşça, resmen acı çekiyomuş gibi ayırdı. nefes nefeseydi. beni duvara yaslayan o güçlü elleri ilk defa zangır zangır titriyodu.

gözlerini yavaşça açtığında karşılaştığım manzarayla kanım dondu.. o buz mavisi gözleri artık sadece kırmızı diğildi; kapkaranlık, alev alev yanan bi kızıllığa bürünmüştü ve gözbebekleri yırtıcı bi hayvanınki gibi incecik kalmıştı.

"bu..." diye fısıldadı çatallı ve derin bi sesle. alt dudağında kalan kanımın o siyah izini başparmağıyla yavaşça sildi. "bu gücün bi sınırı yok.."

"poyraz sen iyi misin.." ellerim istemsizce onun yüzüne gitti. o buz gibi yanaklarına dokunduğumda teni alev alev yanıyodu. benim siyah kanım onu güçlendiriyo muydu yoksa delirtiyo muydu anlayamıyodum.

poyraz aniden bileklerimi yakalayıp ellerimi yüzünden çekti ve beni duvara biraz daha bastırdı. "bana dokunma," diye hırladı ama sesinde öfkeden çok çaresizlik vardı. "şuan kendimde diğilim su. kanının tadı zihnimdeki bütün zincirleri kırıyo.. eğer bana dokunmaya devam edersen, yemin ederim durmam. o damarlarındaki bütün laneti içene kadar durmam. ve seni paramparça ederim."