Seçkinler Akademisi

poyrazın o devasa yatağında geçirdiğimiz o geceden sonra artık hiçbir şey eskisi gibi diğildi.. o karanlık, acımasız vampir tenimde öyle bi ateş yakmıştı ki sabah uyandığımda bile bütün hücrelerim onun adını sayıklıyodu resmen. gözlerimi açtığımda poyraz çoktan uyanmış, odanın o devasa pencerelerinin önünde durmuş karanlık ormanı izliyodu.. üzerinde sadece siyah bi eşofman altı vardı, o kusursuz sırt kasları loş ışıkta bile heykeltraş elinden çıkmış gibi duruyodu.

benim uyandığımı hissetmiş gibi aniden bana döndü. gözlerindeki o dondurucu ifade yerli yerindeydi ama bana bakarken içine bi alev düşüyodu sanki.

"kalk," dedi o pürüzsüz, otoriter sesiyle. "üç günümüz var. kan ayı balosunda o lanet olası konseyin ve karan'ın seni ezmesine izin vermicem."

yataktan zar zor doğrulduğumda bütün vücudum sızlıyodu.. dünkü o güç patlaması ve sonrasındaki.. şey.. beni tamamen bitirmişti. poyraz yanıma gelip beni bileğimden tutarak ayağa kaldırdı. "şimdi.. içindeki o siyah kanı tekrar çağır. ama bu sefer öfkeyle diğil, benimle olan o lanet bağımızla yapıcaksın bunu."