Seçkinler Akademisi

kutudaki o simsiyah, kan rengi kadife detayları olan elbiseyi üzerime geçirdiğimde aynadaki kızı resmen tanıyamadım.. o yetimhanedeki yırtık kotlu, ezik ve korkak su gitmiş; yerine tamamen poyrazın karanlığına bulanmış, ölümcül bi tanrıça gelmişti sanki. elbisenin göğüs dekoltesi ve bacağımdaki o derin yırtmaç, tenimdeki o soluk beyazlıkla inanılmaz bi tezat oluşturuyodu. boynumdaki o kömür karası mühür ise resmen ben burdayım diye bağırıyodu.

banyodan çıkıp odaya adım attığım an poyraz donup kaldı..

üzerinde o her zamanki jilet gibi siyah takımı vardı ama bu sefer yakasında benim elbisemle aynı renkte, kan kırmızısı bi mendil duruyodu. gözleri üzerimde öyle bi gezindi ki, bakışlarının değdiği her yer alev alev yanıyodu resmen. yutkunduğunu gördüm.. boynundaki o belirgin adem elması hareket ettiğinde kalbim tekledi.

"sen.." diye fısıldadı bana doğru ağır adımlarla yürürken. sesi o kadar boğuk ve derindi ki.. "bütün salonun.. hayır, bütün akademinin aklını başından alıcaksın."

tam önümde durup o buz gibi, iri elleriyle belimi kavradı. "ama bu gece kimse sana bakmaya bile cüret edemicek. çünkü sen sadece bana aitsin." dudaklarını boynumdaki mührün hemen üzerine bastırıp derin bi öpücük bıraktığında bütün bedenim titredi. "hadi gidelim kan eşim. şov başlasın."

poyrazın koluna girip odadan çıktık. şatonun o devasa altın merdivenlerinden aşağı, ana balo salonuna doğru inerken içerden gelen o ağır, gotik klasik müzik kulaklarımı dolduruyodu.

salona açılan o devasa çift kanatlı kapının önüne geldiğimizde poyraz muhafızlara kafasıyla küçük bi işaret yaptı. kapılar inanılmaz bi gürültüyle iki yana açıldı!

o an.. salondaki o yüksek sesli müzik bıçak gibi kesildi.

yüzlerce safkan vampir, elit cadı ve okul konseyinin üyeleri.. hepsi aynı anda başlarını bize doğru çevirdi. herkesin üzerinde birbirinden gösterişli kıyafetler ve gözlerinde o asil maskeler vardı ama bizim içeri girmemizle bütün salon resmen buz kesti. laranın elindeki kristal kadeh yeri boylayıp tuzla buz olurken, yüzündeki o kıskançlık ve dehşet karışımı ifadeyi görmek bile yetti bana.

merdivenlerden yavaşça, poyrazın o ölümcül adımlarına ayak uydurarak inmeye başladık. herkes bize yol vermek için sağa sola açılıyodu. poyraz başı dimdik, o buz mavisi gözleriyle salondaki herkesi resmen böcekmiş gibi ezerek yürüyodu. ve ben de onun yanındaydım.. korkmuyodum! damarlarımda akan o siyah kan, poyrazın varlığıyla o kadar uyum içindeydi ki, etrafıma yaydığım karanlık aurayı ben bile hissedebiliyodum.

salonun tam ortasında, konsey üyelerinin oturduğu o devasa masanın önünde durduk. darius tam karşımızdaydı. yüzündeki o kibirli gülüş, benim boynumdaki mührü ve etrafıma yaydığım o sarsılmaz gücü görünce saniyeler içinde silindi..

"su.." dedi darius yutkunarak. ayağa kalktı. "bu ne cüret.. bi melezin kan ayı balosuna bu şekilde girmesi.."