Seçkinler Akademisi

karanın o tehditkar sesi kafamın içinde yankılanmaya devam ederken poyrazın kolları arasında titriyodum.. avludaki o kan ve yanık et kokusu midemi bulandırıyodu. poyraz beni göğsüne öyle bi bastırmıştı ki sanki kaburgalarının içine saklamak istiyodu.

arkamızdan dariusun o titrek, iğrenç öksürük sesini duyduk.. "poyraz.." dedi darius ayağa kalkmaya çalışırken. yüzündeki o kibirli müdür ifadesi tamamen silinmiş, yerine acınası bi korkak gelmişti. "karan.. karan asıl ordum derken neden bahsediyodu? kurtadamlardan daha kötü ne olabilir?!"

poyraz yavaşça bana sarılmayı bırakıp dariusa doğru döndü. omuzlarındaki kanlı pençe izleri vampir hızıyla çoktan kapanmıştı ama yırtılan siyah gömleği ve tenindeki kan onu resmen bi savaş tanrısı gibi gösteriyodu. "sen yüzlerce yıldır bu akademiyi yönettiğini sanıyosun darius.." diye tısladı poyraz, üzerine doğru ağır adımlarla yürürken. "ama karanın gerçek gücünden haberin bile yok. o sadece gölgeleri diğil, o gölgelerin içinde yatan ölüleri de kontrol edebilir."

ölüleri mi?! kalbim korkuyla tekledi.. dariusun gözleri fal taşı gibi açılmıştı. "hayır.. bu imkansız. diriltme büyüsü yasaklıdır! konsey buna asla-"