Seçkinler Akademisi

cam kubbe korkunç, kulakları sağır eden bi gürültüyle tamamen patladığında bütün okyanus resmen başımıza yıkıldı sandım!! ama hayır.. poyrazın o muazzam dondurucu gücü okyanusun binlerce tonluk suyunu saniyeler içinde devasa buz kütlelerine çevirmişti. devasa buz parçaları ve cam kırıkları şelale gibi odanın içine yağarken poyraz o karanlık boşluktan aşağı, tam aramıza bi meteor gibi düştü!

ayakları o kanlı rünlerle kaplı zemine çarptığı an, bütün saray şiddetle sarsıldı.

üzerindeki o siyah takım elbise parçalanmış, mermer gibi göğsü ortaya çıkmıştı. elinde o devasa siyah antik kılıcı vardı ama asıl korkunç olan poyrazın yüzüydü.. buz mavisi gözlerinden eser yoktu. tamamen kanlı, cehennem gibi yanan vahşi bi kızıllıkla doğrudan karan'a bakıyodu. ondan yayılan öfke ve dondurucu soğukluk o kadar inanılmazdı ki, odadaki bütün o iğrenç ölü muhafızlar saniyeler içinde buz tutup tuzla buz oldular!

"SANA..." diye kükredi poyraz. sesi o kadar gür ve ölümcüldü ki kulaklarım kanıcak sandım. "ONA DOKUNMA DEMİŞTİM!!"

karan şaşkınlığını saniyeler içinde atıp o psikopat sırıtışını yüzüne yerleştirdi. elindeki asasını havada çevirdi. "ne kadar da görkemli bi giriş.. ama geç kaldın kardeşim. o lanet bağınızı koparmama sadece saniyeler kalmıştı."

"o saniyeleri senin boğazına dizicem karan!"

poyraz insanüstü bi hızla yerinden fırlayıp kılıcını karana doğru öyle bi savurdu ki!! kılıcın rüzgarından odadaki bütün eşyalar duvara yapıştı. karan son anda asasıyla darbeyi karşılasa da, poyrazın gücü onu metrelerce geriye, duvara doğru sürükledi.

ikisi odanın ortasında inanılmaz bi hızla çarpışmaya başladılar.. siyah kılıç ve kan kırmızısı kristal her birbirine çarptığında etrafa devasa kıvılcımlar ve buz parçaları saçılıyodu. poyrazın her hamlesi saf bi cinayet isteğiyle doluydu.. karan onun bu vahşi öfkesi karşısında resmen savunmaya çekilmek zorunda kalmıştı.

"su.." poyraz kılıcını savururken bi an bile duraksamadan bana doğru kükredi. "o lanet olası yataktan in hemen!"

sunakta boynumdaki o kesik inanılmaz sızlıyo, siyah kanım boynumdan aşağı süzülüyodu ama poyrazın o dondurucu varlığı odaya dolduğu an gücüm yavaş yavaş geri gelmişti. titreyen bacaklarımla o obsidyen taştan kendimi yere attım.

"onu benden alamazsın!" diye bağırdı karan, asasının ucundan devasa bi siyah sis fırlatarak poyrazın üzerine atıldı. "o güç bana ait!"

poyraz kılıcını yere sapladı ve tek elini havaya kaldırdı.. "o sadece bana ait!"

poyrazın elinden fırlayan devasa buz dalgası karanın siyah sisini ortadan ikiye yarıp doğrudan karanın göğsüne çarptı! karan acı dolu bi çığlık atarak odanın sonundaki o devasa heykellere çarpıp yere yığıldı. göğsü tamamen buz tutmuştu!

poyraz bi saniye bile beklemeden kılıcını bırakıp yanıma koştu. o buz gibi, titreyen elleriyle yüzümü kavradığında gözlerindeki o vahşi kızıllık saniyeler içinde yerini endişeli, parçalanmış bi buz mavisine bıraktı.